អំពីសៀវភៅ៖ សិស្សដ៏ពិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ (អ្នកគ្រូ៖ ហង្ស សោភ័ណ)
201 មើល1 ចែករំលែក
ស្លាក
ប៉ុន្តែ ដោយព្រោះព្រះយេស៊ូវបានយកឈ្នះលើសេចក្ដីស្លាប់ នោះយើងក៏មានទំនុកចិត្តថា នៅថ្ងៃមួយយើងនឹងរស់ឡើងវិញដែរ ហើយយើងនឹងជួបព្រះយេស៊ូវ ព្រមទាំងមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់ជាថ្មីម្ដងទៀត។ ការដែលយើងយល់ដឹងអំពីចំណុចនេះ នោះនឹងធ្វើឲ្យយើងកែប្រែគំនិតទាំងស្រុងនៅពេលដែលយើងប្រឈមមុខជាមួយសេចក្ដីស្លាប់។
«ត្រូវតែមានគំនិតគិតដូចជាព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវវិញ។» (ភីលីព ២:៥)
«ក្ដីអំណររបស់យើងមិនផុសឡើងចេញពីការដែលព្រះយេស៊ូវប្រទាននូវអ្វីដែលយើងចង់បាននោះទេ ប៉ុន្តែចេញពីការដែលយើងចង់បានព្រះយេស៊ូវវិញ។» (Jon Bloom)
ការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទមិនមែនគ្រាន់តែកើតឡើងមុនការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណឹងទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាតម្លៃដែលត្រូវទទួលការរស់ឡើងវិញនោះ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាកណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ១៣:២១ ចែងថា ព្រះជាម្ចាស់បានប្រោសទ្រង់ឲ្យមានព្រះជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ «ដោយសារព្រះលោហិតនៃសញ្ញាដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច»។
កណ្ឌគម្ពីរដដែលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរចែងថា ព្រះគ្រីស្ទ «រៀនស្ដាប់បង្គាប់» ដោយសារការរងទុក្ខ ហើយថា ទ្រង់ «បានគ្រប់លក្ខណ៍» ដោយសារការរងទុក្ខ ក៏បានចែងផងដែរថា ទ្រង់ «គ្មានបាបឡើយ»។ «...ដ្បិតព្រះអង្គក៏ធ្លាប់ត្រូវល្បួងគ្រប់បែបយ៉ាងដូចយើងដែរ ប៉ុន្តែព្រះអង្គគ្មានបាបឡើយ» (ហេព្រើរ ៤:១៥ គគខ)។
បើព្រះយេស៊ូវមិនមែនជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះមានន័យថា ទ្រង់ជាមនុស្សឆ្កួត ឬក៏ជាអ្នកដែលអាក្រក់ជាងនោះទៅទៀត។
ព្រះយេស៊ូវមិនបានតយុទ្ធនឹងសេចក្ដីខ្ញាល់របស់ព្រះវរបិតានៃទ្រង់នៅទីលាននគរស្ថានសួគ៌នោះទេ ហើយទ្រង់ក៏មិនបានដកយកខ្សែតីចេញពីព្រះហស្ដរបស់ព្រះវរបិតាដែរ។ ទ្រង់ក៏មិនបានបង្ខំព្រះវរបិតាឲ្យមេត្តាដល់មនុស្សដែរ។
ហើយបើព្រះគ្រីស្ទមិនបានរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងដែលយើងខ្ញុំផ្សាយនេះ ជាការឥតប្រយោជន៍ទទេ ហើយសេចក្ដីជំនឿរបស់អ្នករាល់គ្នា ក៏ឥតអំពើដែរ
