ពេលអធិស្ឋាន
«ព្រះវិញ្ញាណក៏ជួយដល់ភាពទន់ខ្សោយរបស់យើងបែបដូច្នោះដែរ ដ្បិតយើងមិនដឹងថាគួរអធិស្ឋានដូចម្តេចទេ តែព្រះវិញ្ញាណផ្ទាល់ ទ្រង់ទូលអង្វរជំនួសយើង ដោយដំងូរដែលរកថ្លែងពុំបាន» (រ៉ូម ៨:២៦)។
ស្លាក
«ព្រះវិញ្ញាណក៏ជួយដល់ភាពទន់ខ្សោយរបស់យើងបែបដូច្នោះដែរ ដ្បិតយើងមិនដឹងថាគួរអធិស្ឋានដូចម្តេចទេ តែព្រះវិញ្ញាណផ្ទាល់ ទ្រង់ទូលអង្វរជំនួសយើង ដោយដំងូរដែលរកថ្លែងពុំបាន» (រ៉ូម ៨:២៦)។
អត្ថន័យក្នុងព្រះគម្ពីរលើពាក្យ «សេចក្ដីសង្ឃឹម» គឺមិនមែនគ្រាន់តែជាការប្រាថ្នាចង់បាននូវអ្វីល្អនៅពេលអនាគតប៉ុណ្ណោះទេ ដូច្នេះហើយ សេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ គឺជាសេចក្ដីរំពឹងដោយមានទំនុកចិត្ត និងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នាសង្ឃឹមថានឹងបានសម្រេចសម្រាប់អ្វីមួយដែលល្អនៅអនាគត។
ព្រះយេស៊ូវបានប្រទានចំណុចសាកល្បងសម្រាប់គ្រប់សាសនា។ សាសនាណាដែលបដិសេធមិនថ្វាយបង្គំទ្រង់គឺជាសាសនាក្លែងក្លាយ។
ប្រសិនបើព្រះវរបិតារារាំងបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់មិនឲ្យចូលស្ថានសួគ៌ នោះព្រះអង្គក៏ត្រូវតែបណ្ដេញរូបអង្គទ្រង់ចេញផ្ទាល់ផងដែរ។ ព្រះវរបិតាដ៏ល្អរបស់យើងទាំងអស់គ្នាទ្រង់មិនធ្វើដូចនេះទេ ហើយក៏មិនអាចកាត់ការបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ចោលបាននោះឡើយ។
យើងអាចនិយាយទៅកាន់គ្នាទៅវិញទៅមកថា «រីករាយថ្ងៃបុណ្យណូអែល» ពីព្រោះយើងបានមានសេរីភាពចេញពីទាសភាពដ៏តក់ស្លុតនៃអំពើបាប និងសេចក្ដីនោះរួចហើយ។
តើយើងនឹងចំណាយពេលវេលាបែបនោះដោយរបៀបណាទៅ? តើយើងត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅក្នុងការចែកចាយពីក្ដីសង្ឃឹមដែលយើងមាន? ឬក៏ថា តើយើងនឹងទាញយកទូរស័ព្ទទំនើបៗរបស់យើងមកចុចលេង អូសចុះអូសឡើយ ខណៈពេលដែលយើងកំពុងជួបជុំគ្នា?
តើហេតុអ្វីបានរដូវកាលណូអែលមានការទាក់ទាញបែបនេះ សូម្បីតែនៅក្នុងសង្គមដែលចង់ដកព្រះគ្រីស្ទចេញពីចំណុចស្នូល?
បំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះគ្រីស្ទ នៅពេលដែលទ្រង់បានយាងមកគង់នៅផែនដីនេះគឺ ដើម្បីប្រោសលោះលោកីយ៍ទាំងមូល។
ការធ្វើជាគ្រីស្ទបរិស័ទដែលមិនបានបម្រើព្រះជាម្ចាស់អស់ពីចិត្ត នឹងនាំឲ្យជីវិតរបស់អ្នកនោះមានពេញដោយការឈឺចាប់។ ការបម្រើទ្រង់ឥតឈប់ឈរគឺជាផ្លូវដែលធ្វើឲ្យយើងទទួលបានអំណរដ៏គាប់ប្រសើរពីទ្រង់។
នៅក្នុងការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ទ្រង់មិនដែលជំនុំជម្រះខុសនោះទេ។
ប្រភពដ៏ធំបំផុតមួយនៃក្ដីអំណរ និងការទ្រាំទ្រចំពោះគ្រីស្ទបរិស័ទគឺការដែលដឹងថា ទោះបើយើងមើលទៅមិនគ្រប់លក្ខណ៍ក្នុងជីវិតរស់នៅឥឡូវនេះ តែយើងដឹងហើយថា ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ព្រះអង្គបានរាប់យើងជាគ្រប់លក្ខណ៍រួចទៅហើយ។ ហើយការគ្រប់លក្ខណ៍នេះ គឺអាស្រ័យលើការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។