តើពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកអាចសង្គ្រោះឬទេ? ១ពេត្រុស ៣
205 មើល
ស្វែងរក
ស្វែងរកក្នុងបណ្ណសារ ឬមើលអត្ថបទថ្មីៗខាងក្រោម។
សាវ័ក ប៉ុល មិនមែនចង់សំដៅលើ......................................
ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតយើងមក ដើម្បីថ្វាយសិរីល្អទៅកាន់ទ្រង់ តាមរយៈការមានអំណរក្នុងទ្រង់អស់កល្បជានិច្ច។ ប៉ុន្តែ តើយើងអាចបំពេញគោលដៅនោះ ក្នុងរឿងរ៉ាវតូចៗ ក្នុងពេលវេលាតូចតាច ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃបានដោយរបៀបណា?
ព្រះឱរសអង្គមួយនោះ គឺជាភស្តុតាងដែលបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់ពិតជាបានស្រឡាញ់មនុស្សលោកខ្លាំងដល់ម្ល៉េះ «បានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែ១ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ» (យ៉ូហាន ៣:១៦)។
តើភាពជាបុត្រាតាំងពីអស់កល្បមានសារៈសំខាន់ប៉ុណ្ណា? តម្លៃមូលដ្ឋានរបស់វាគឺថា វាបានប្រាប់អំពីសេចក្ដីពិតដែលថា តើព្រះដ៏ជាព្រះរាជបុត្រាជានរណាដោយយោងតាមបទគម្ពីរ។ ទោះបីវាជាការពិតដោយគ្មានផលប៉ះពាល់ជាក់ស្ដែងបន្ថែមទៀតក៏ដោយ ក៏ការនោះមានភាពគ្រប់គ្រាន់ដែរ ពីព្រោះការប្រកាសពីភាពជាបុត្រាដ៏អស់កល្បរបស់ព្រះរាជបុត្រានឹងជួយយើងក្នុងការរក្សាលំនឹងមិនមែនគ្រាន់តែក្នុងជំនឿលើព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែលើគ្រប់ចំណុចទាំងអស់ដែលយើងនិយាយអំពីព្រះរាជបុត្រាផងដែរ។
គំនិតដ៏ពេញនិយមនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះបានលើកឡើងថា អ្វីដែលកំណត់ឲ្យអ្វីមួយទៀតថាខុស ឬត្រូវគឺជាឥទ្ធិពលដែលអាច ឬក៏ប្រហែលជានឹងមិនអាចមានលើអ្នកដទៃវិញ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្វីមួយត្រូវ ឬខុសបានគឺថា តើវាស្របតាមលក្ខណសម្បត្តិដ៏បរិសុទ្ធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ។
ទេ! ការគ្រប់គ្រង និងបង្រៀនគឺជាតួនាទីចម្បងរបស់គ្រូគង្វាល ឬអ្នកចាស់ទុំ (១ធីម៉ូថេ ៥:១៧)។
នៅពេលដែលយើងរង់ចាំយ៉ាងយូរសម្រាប់អ្វីមួយដែលមានតម្លៃ នោះយើងអាចមានក្ដីសង្ឃឹមយ៉ាងខ្ពស់ ហើយក៏ស្លាប់ជាច្រើនរយដងដែរ។ ការខូចចិត្តក៏ក្លាយជាគូកនឥតល្ហែ...
«ឯចោរ វាមកប្រយោជន៍តែនឹងលួច សម្លាប់ ហើយបំផ្លាញប៉ុណ្ណោះ តែឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំបានមក ដើម្បីឲ្យវារាល់គ្នាមានជីវិត ហើយឲ្យមានជីវិតនោះពេញបរិបូរផង» (យ៉ូហាន ១០:១០)
