ចក្រវារបស់ព្រះជាម្ចាស់
«នេះគឺជាចក្រវារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយព្រះអង្គធ្វើនូវរាល់អ្វីៗក្នុងរបៀបទ្រង់។ លោកអ្នកទំនងជា (លោកអ្នកគិតថា) មានរបៀបល្អជាងទ្រង់ ប៉ុន្តែលោកអ្នកមិនមែនជាម្ចាស់ចក្រវាលទេ»។ (J. Vernon McGee)
ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។
«នេះគឺជាចក្រវារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយព្រះអង្គធ្វើនូវរាល់អ្វីៗក្នុងរបៀបទ្រង់។ លោកអ្នកទំនងជា (លោកអ្នកគិតថា) មានរបៀបល្អជាងទ្រង់ ប៉ុន្តែលោកអ្នកមិនមែនជាម្ចាស់ចក្រវាលទេ»។ (J. Vernon McGee)
ខ្ញុំក៏មិនសូវបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះនាងដោយរាក់ទាក់ ហើយព្យាយាមយល់អារម្មណ៍របស់នាងដែរ។ យើងមានការស្រែកឈ្លោះប្រកែកគ្នាស្ទើរតែរាល់ថ្ងៃអំពីរឿងអ្វីមួយ។
ដូច្នេះយើងខ្ញុំគិតថាយើងខ្ញុំអធិប្បាយលើការថ្វាយដង្វាយពីរទៅបីដងក្នុងអំឡុងពេល៣៣ឆ្នាំនៅឯព្រះវិហាររបស់យើងខ្ញុំ។ អ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់មានន័យគឺថា យើងខ្ញុំបាននិយាយស្ទើរតែគ្រប់ពេលវេលាអំពីការផ្គត់ផ្គង់ និងការលះបង់ ប៉ុន្តែទាក់ទងទៅនឹងការថ្វាយដង្វាយ...ជាទូទៅ យើងខ្ញុំបានលើកឡើងដូចនេះ៖ «ឱបងប្អូនអើយ! ហេតុអ្វីបានជាយើងចង់ថ្វាយតិចជាង? បុគ្គលដែលលើកឡើងថា៖ “តើខ្ញុំត្រូវថ្វាយមែនឬ?” គឺគាត់កំពុងតែឈរលើជំហរមិនត្រឹមត្រូវរួចស្រេចបាត់ទៅហើយ។ រាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់គឺល្អប្រសើរជាងក្នុងការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មី។ យើងមានសេចក្ដីសន្យាល្អប្រសើរជាង សេចក្ដីតាំងសញ្ញាល្អប្រសើរជាង—កណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរបានលើកឡើង—ចុះហេតុអ្វីបានជាមិនមានការលះបង់ និងការថ្វាយល្អប្រសើរខ្លាំងជាងដែរទៅ?
កណ្ឌគម្ពីរដដែលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរចែងថា ព្រះគ្រីស្ទ «រៀនស្ដាប់បង្គាប់» ដោយសារការរងទុក្ខ ហើយថា ទ្រង់ «បានគ្រប់លក្ខណ៍» ដោយសារការរងទុក្ខ ក៏បានចែងផងដែរថា ទ្រង់ «គ្មានបាបឡើយ»។ «...ដ្បិតព្រះអង្គក៏ធ្លាប់ត្រូវល្បួងគ្រប់បែបយ៉ាងដូចយើងដែរ ប៉ុន្តែព្រះអង្គគ្មានបាបឡើយ» (ហេព្រើរ ៤:១៥ គគខ)។
ព្រះជាម្ចាស់បានរំជួលចិត្តរបស់ខ្ញុំឲ្យឱបក្រសោបភាពល្អស្រស់ស្អាត និងរង្វាន់របស់ព្រះគ្រីស្ទទុកជាសម្បត្តិរបស់ខ្ញុំផងដែរ។ នៅពេលនោះ សេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ទជ្រាបចូលទៅក្នុងចិត្ដរបស់ខ្ញុំ នោះខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ព្រះគ្រីស្ទពិតជាស្រឡាញ់ខ្ញុំមែន។ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំក៏និយាយដូចគ្រីស្ទបរិស័ទជំនាន់ដំបូងថា «ទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយទ្រង់បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំផង»។
នេះមានន័យថា យើងមិនទុកចិត្តទៅលើការប្រព្រឹត្តរបស់យើងទេ ប៉ុន្តែទុកចិត្តទៅលើការប្រព្រឹត្តរបស់ព្រះគ្រីស្ទវិញ ដែលទ្រង់បានសុគតជំនួសយើង។
ព្រះយេស៊ូវអោយជីវិតអស់កល្បជានិច្ចមកខ្ញុំ
ដូច្នេះ ការនេះក៏ដូចគ្នាទៅនឹងសេចក្ដីយុត្តិធម៌របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ អំពើបាបទាំងអស់គឺធ្ងន់ធ្ងរណាស់ ដោយព្រោះវាទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់ (សូមមើលជំពូក១ជាថ្មីម្ដងទៀត)។
យើងអាចឃើញរង្វាស់នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះយើងតាមរយៈការពីរយ៉ាង។ ទីមួយ គឺកម្រិតនៃការបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីជួយសង្គ្រោះយើងពីទណ្ឌកម្មនៃអំពើបាបរបស់យើង។ ទីពីរ គឺកម្រិតនៃភាពមិនស័ក្តិសមនឹងឲ្យទ្រង់សង្គ្រោះយើង។
«ដ្បិតទ្រង់មិនទុកឲ្យព្រលឹងទូលបង្គំ នៅក្នុងស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ទេ ក៏មិនព្រមឲ្យ អ្នកបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ឃើញសេចក្ដីពុករលួយដែរ។» (ទំនុកតម្កើង ១៦:១០)
ទូលបង្គំបានធ្វើការជាច្រើនដោយនៅព្រះនាមព្រះអង្គដែរតើ