អធិស្ឋាន៥យ៉ាង
353 មើល3 ចែករំលែក
ប្រភេទអត្ថបទ
សំណួរដែលខ្ញុំចង់សួរដល់លោកអ្នកគឺថា៖ តើលោកអ្នកមានជំនឿលើព្រះយេស៊ូវហើយឬនៅ? កណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ១១:១ បានចែងថា «រីឯជំនឿ គឺជាចិត្តដែលដឹងជាក់ថានឹងបានអ្វីៗដូចសង្ឃឹម ជាការជឿជាក់លើអ្វីៗដែលមើលមិនឃើញ»។ តើសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់លោកអ្នកមាននៅលើលោកនេះ ឬក៏បន្ទាប់ពីលោកអ្នកស្លាប់ទៅ? បងប្អូន! «មនុស្សលោកទាំងអស់ស្លាប់ម្ដង រួចមកត្រូវទទួលការជំនុំជម្រះ» (ហេព្រើរ ៩:២៧)។ តើលោកអ្នកបានត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅក្នុងការប្រឈមមុខនឹងការជំនុំជម្រះ នៅគ្រាចុងក្រោយរបស់ព្រះជាម្ចាស់?
យើងខ្ញុំគិតថា មូលហេតុទីមួយ ដែលព្រះទ្រង់បង្គាប់លោកអ្នកក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១២:៩ ឲ្យ «ខ្ពើមសេចក្តីអាក្រក់ ហើយកាន់ខ្ជាប់ខាងសេចក្តីល្អវិញ» គឺដោយសារលោកអ្នកមិនអាចស្រឡាញ់ការល្អ ដោយមិនបានស្អប់ការអាក្រក់នោះទេ។ ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកអាចប្រកាន់ខ្ជាប់អ្វីដែលល្អ ហើយស្រឡាញ់សេចក្តីល្អ ហើយចង់ឲ្យសេចក្តីល្អឈ្នះសេចក្តីអាក្រក់ ព្រមទាំងចង់ឲ្យគេពិសោធន៍នឹងសេចក្តីល្អ លោកអ្នកត្រូវតែស្អប់សេចក្តីអាក្រក់ ហើយលោកអ្នកត្រូវតែស្អប់សាតាំង ដែលវាមិនចេះខ្មាសអៀន និងជាប្រភពនៃការអាក្រក់គ្រប់យ៉ាង។ ការមិនស្អប់ប្រភពនៃសេចក្តីអាក្រក់ គឺជាការមិនស្រឡាញ់សេចក្តីល្អ។ ដូចនេះ យើងខ្ញុំគិតថា ព្រះទ្រង់ស្អប់សាតាំង ក្នុងន័យទាំងពីរនេះ ហើយយើងក៏គួរតែស្អប់វាយ៉ាងដូចនេះផងដែរ។
ទាំងនោះគឺជាសំណួរដ៏ល្អ។ ជាដំបូង នេះគឺជាងារដែលព្រះយេស៊ូវសព្វព្រះហឫទ័យចូលចិត្តប្រើប្រាស់ក្នុងការហៅខ្លួនឯង ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ មូលហេតុគឺ ពីព្រោះព្រះអង្គកំពុងតែបង្ហាញអំពីការបន្ទាបខ្លួនរបស់ទ្រង់។ ហើយព្រះអង្គក៏កំពុងតែគេចចេញពីការឈ្លោះគ្នា ដែលគ្មានការចាំបាច់ ឬក៏គ្មានប្រយោជន៍ទាក់ទងទៅនឹងនយោបាយ ក្នុងបរិបទនៃការរំពឹងរង់ចាំ «ព្រះមេស្ស៊ី»។ ព្រះអង្គកំពុងតែពន្យារការឈ្លោះប្រកែកគ្នា ដើម្បីឲ្យទ្រង់អាចទៅទីកន្លែងផ្សេងៗ ដើម្បីប្រកាសសារនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ និងរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
សេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់យើងខ្ញុំគឺដូចនេះ៖ សូមឲ្យការអធិស្ឋានជាប្រចាំ និងសាមញ្ញរបស់លោកអ្នកជាការអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតាតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែ ក៏សូមចងចាំថា ដែលព្រះយេស៊ូវ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺជាបុគ្គល។ ក្នុងនាមជាមនុស្សមានបាប វាជារឿងធម្មតាទេក្នុងការអធិស្ឋានទៅកាន់បុគ្គលទាំងបីអង្គ។
យើងខ្ញុំសូមមិនធ្វើការបកស្រាយច្រើន អំពីបទគម្ពីរនេះទេ។ ផ្អែកលើបទគម្ពីរនេះ យើងខ្ញុំសូមឆ្លើយថា ព្រះទ្រង់ពិតជាបានតម្រូវទុកឲ្យអ្នកខ្លះធ្លាក់នរកមែន។ ព្រះទ្រង់ពិតជាបានកំណត់ទុកជាមុន តាំងពីអស់កល្បជានិច្ច ឲ្យអ្នកខ្លះបានសង្គ្រោះ ហើយខ្លះទៀតត្រូវបាត់បង់។ តែទ្រង់បានធ្វើកិច្ចការនេះ តាមរបៀបដែលអាថ៌កំបាំងចំពោះយើង ដើម្បីកុំឲ្យនរណាម្នាក់អាចចោទប្រកាន់ព្រះអង្គ នៅថ្ងៃនោះឡើយ។ ពួកអ្នកដែលបានទទួលការប្រោសលោះនឹងបានដឹងថា យើងបានសង្គ្រោះដោយសារព្រះគុណព្រះអង្គ ខណៈពេលដែលយើងសមនឹងធ្លាក់នរក ហើយអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ មិនបានស្គាល់ព្រះគុណព្រះអង្គ ហើយពួកគេក៏សមនឹងវិនាសផងដែរ។
នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះចុងក្រោយ យើងនឹងឃើញថា សេចក្ដីយុត្តិធម៌របស់ព្រះជាម្ចាស់គ្មានទោសទេ ការបញ្ជាក់នៃព្រះគុណ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយការថ្វាយបង្គំរបស់យើងនឹងកាន់តែខ្លាំងក្លាជាងមុន។
នៅចុងបញ្ចប់ ព្រះយេស៊ូវដែលជាព្រះមេស្ស៊ីនឹងមិនគ្រាន់តែប្រទានអាហារខាងឯសាច់ឈាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែព្រះអង្គក៏នឹងប្រទានការសម្រាកដ៏ល្អប្រសើរជាងលោក ម៉ូសេ និងលោក យ៉ូស្វេ និងពួកវីរបុរសនានានៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែលអាចធ្វើបានទៅទៀត។ ប្រសិនបើបងប្អូនចង់អានបន្ថែមទៀតអំពីភាពល្អប្រសើររបស់ព្រះយេស៊ូវ និងភាពជាព្រះមេស្ស៊ីរបស់ទ្រង់ សូមអានកណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរទាំងមូល។
ការខិតខំប្រឹងធ្វើការមិនមែនជាលទ្ធផលនៃការធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបនោះទេ ប៉ុន្តែជាអំណោយទានវិញ។ ប្រសិនបើយើងនឹងប្រឆាំងជាមួយនឹងភាពខ្ជិលច្រអូស នោះយើងត្រូវតែបង្កើតឲ្យមានទេវវិទ្យាល្អនៃការធ្វើការ។
ការប្រថុយនឹងគ្រោះថ្នាក់គឺពិតជាស័ក្តិសមណាស់ ទោះបើថាគេបានជ្រើសរើសប្រារព្ធនៅថ្ងៃទី២៥ក៏ដោយ ពីព្រោះវានៅជិតថ្ងៃនៃពិធីជប់លៀងមួយចំនួនរបស់សាសនាក្លែងក្លាយ។ ចូរយើងទទួលយកវា ញែកវាចេញជាបរិសុទ្ធ ហើយប្រើប្រាស់ឲ្យបានប្រសើរបំផុតចុះ ពីព្រោះព្រះគ្រីស្ទសមនឹងទទួលបានការអបអរសាទរនៅក្នុងការប្រសូតរបស់ទ្រង់។
ដូច្នេះ ប្រសិនបើបងប្អូនជាជនជាតិខ្មែរ នោះបងប្អូនក៏អាចប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលបានដែរ។ ប្រសិនបើបងប្អូនបានទទួលជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទរួចហើយ នោះបងប្អូនក៏អាចប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលនេះជាមួយនឹងក្រុមជំនុំតាមតំបន់របស់ខ្លួនបានដែរ ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានមកកាន់យើងនូវអំណោយទានដ៏អស្ចារ្យបំផុត។ ព្រះអង្គបានដកចេញនូវការភ័យខ្លាចរបស់យើង ហើយបានប្រទានមកកាន់យើងនូវសេចក្ដីសង្ឃឹមដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។
