តើអារក្សសាតាំងមកពីណា?
សរុបសេចក្ដីមក អារក្សសាតាំងគឺជាមេដឹកនាំនៃពួកទេវតាដែលបានបះបោរទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាទ្រង់បណ្ដេញវាចេញពីព្រះវត្តមានរបស់ទ្រង់ (វិវរណៈ ១២:៧-១២)។
ប្រភេទអត្ថបទ
កំណត់ហេតុបណ្ដាញ
សរុបសេចក្ដីមក អារក្សសាតាំងគឺជាមេដឹកនាំនៃពួកទេវតាដែលបានបះបោរទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាទ្រង់បណ្ដេញវាចេញពីព្រះវត្តមានរបស់ទ្រង់ (វិវរណៈ ១២:៧-១២)។
ព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់យើងថា «អ្នកណាដែលបញ្ចើចដល់អ្នកជិតខាង នោះឈ្មោះថា ដាក់លប់សម្រាប់ចាប់ជើងគេទេ» (សុភាសិត ២៩:៥)។ នេះឯងជាមូលហេតុដែលធ្វើឲ្យការបញ្ជោរជាការអាក្រក់។ ទោះបើការបញ្ចើចបញ្ចើមាន ឬក៏មិនមានសេចក្ដីពិតក៏ដោយ ក៏គោលបំណងវាគឺ ដើម្បីបោកអ្នកដទៃ។
ចូរយើងគេចវេះចេញពីភាពរវល់ ហើយព្យាយាមស្វែងរកការសម្រាកសម្រាប់ព្រលឹងវិញ្ញាណយើងវិញ។
បើនិយាយឲ្យចំទៅ ព្រះគុណ គឺជាការដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្គត់ផ្គង់ដល់អស់អ្នកដែលមិនអាចផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯង។
ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍គឺជាឱកាសមួយ ដើម្បីឲ្យយើងកាន់តែយល់អំពីដំណឹងល្អ។ ហើយវាក៏ជាឱកាសមួយ ដើម្បីឲ្យយើងបង្ហាញអំពីដំណឹងល្អដល់លោកីយ៍ដែលកំពុងស្លាប់ ដល់លោកីយ៍ដែលមិនស្គាល់ពីគន្លឹះនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ដូចនេះទាល់តែសោះ។
ទោះបើយើងធ្វើការសម្រាប់មនុស្សក៏ដោយ ក៏ចៅហ្វាយដ៏ធំបំផុតដែលយើងបម្រើគឺព្រះជាម្ចាស់។
ដូច្នេះយើងត្រូវរស់នៅដោយបង្ហាញសាច់រឿងដ៏ធំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺសាច់រឿងដែលចែងថា «ដូច្នេះ បើអ្នកណានៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ អ្នកនោះកើតជាថ្មីហើយ អ្វីៗដែលចាស់បានកន្លងផុតទៅ មើល៍ អ្វីៗទាំងអស់បានត្រឡប់ជាថ្មីវិញ!» (២កូរិនថូស ៥:១៧)។
ពិតណាស់! ចំពោះម្ចាស់ដែលជាមនុស្ស ការដែលគាត់ត្រួតត្រាអ្នកបម្រើរបស់ខ្លួនអាចធ្វើឲ្យពួកគេមានការពិបាក។ អ្នកបម្រើរងការឈឺចាប់ដោយជិះជាន់របស់ចៅហ្វាយ! ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវមិនដូច្នោះទេ ភាពជាម្ចាស់របស់ទ្រង់មកលើយើង គឺមានភាពល្អយ៉ាងពេញទី។ បាវបម្រើរបស់ទ្រង់ អាចមានភាពអរសប្បាយ ហើយក៏គួរតែអរសប្បាយក្នុងការបម្រើទ្រង់ដែរ។
ទង្វើនេះសបញ្ជាក់ឲ្យយើងឃើញថា ព្រះជាម្ចាស់អាចទទួលយកនូវរាល់អ្វីៗដែលយើងចែកចាយទៅកាន់ទ្រង់ ហើយក៏បង្ហាញថា ព្រះអង្គពិតជាសព្វព្រះហឫទ័យនឹងសណ្ដាប់នូវរាល់អ្វីៗដែលមានក្នុងចិត្តយើងផងដែរ។
២កូរិនថូស ៦:១៤ «មិនត្រូវទឹមនឹមស្រៀកជាមួយអ្នកមិនជឿឡើយ...»
ព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់កាត់ទម្លុះព្រលឹងដ៏រឹងចចេសរបស់យើងបានដូចកាំបិតដ៏ក្ដៅមួយយកទៅកាត់ប៊័រអញ្ចឹង។
ការអធិប្បាយតាមអត្ថន័យព្រះគម្ពីរ មានន័យថា ពួកជំនុំជឿថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានអំណាចលើជីវិតរបស់ពួកគេ។