សេចក្ដីសុចរិតរបស់មនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍
«សេចក្ដីសុចរិតរបស់មនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ នឹងតម្រង់ផ្លូវខ្លួន តែមនុស្សអាក្រក់នឹងដួល ដោយសារអំពើអាក្រក់របស់ខ្លួនវិញ»។ (សុភាសិត ១១:៥ គកស)
អ្នកនិពន្ធ
«សេចក្ដីសុចរិតរបស់មនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ នឹងតម្រង់ផ្លូវខ្លួន តែមនុស្សអាក្រក់នឹងដួល ដោយសារអំពើអាក្រក់របស់ខ្លួនវិញ»។ (សុភាសិត ១១:៥ គកស)
«ដាច់ខាត! យើងត្រូវតែបង្ហាញពីភាពជាគ្រីស្ទបរិស័ទរបស់យើង ប្រសិនបើយើងចង់មានភាពស្មោះត្រង់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមែន»។ (C. S. Lewis).
«គ្រប់ទីកន្លែងដែលខ្ញុំទៅ ខ្ញុំឃើញថាមនុស្ស...ទាំងអ្នកដឹកនាំ និងមនុស្សសាមញ្ញ...តែងតែសួរសំណួរដូចៗគ្នាមួយ «តើមានសង្ឃឹមទេសម្រាប់អនាគត?» ចម្លើយរបស់ខ្ញុំក៏ដដែលៗ «បាទមាន តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ»។ (Billy Graham)
យើងយកឈ្នះលើវាតាមរយៈព្រះលោហិតនៃកូនចៀម។ នេះគឺជាជំហរសម្រាប់មនុស្សគ្រប់ៗរូបនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់។ នេះគឺជាជំហរនៃជំនឿរបស់យើង។ ការធានានេះមិនផ្ដោតទៅលើការថាយើងមានជំនឿខ្លាំងប៉ុណ្ណានោះទេ—មិនថាយើងសាវ៉ាប៉ុណ្ណាក៏ដោយ។
«ជញ្ជីងមិនត្រឹមត្រូវ ជាទីស្អប់ខ្ពើមដល់ព្រះយេហូវ៉ា តែកូនជញ្ជីងគ្រប់ទម្ងន់ ជាទីគាប់ដល់ព្រះហឫទ័យព្រះអង្គវិញ»។ (សុភាសិត ១១:១ គកស)
កូនដែលមានប្រាជ្ញា រមែងធ្វើឲ្យឪពុកមានចិត្តរីករាយ តែកូនដែលល្ងីល្ងើ នោះនាំឲ្យម្តាយធ្ងន់ទ្រូងវិញ»។ (សុភាសិត ១០:១ គកស
«ដ្បិតក្រៅពីព្រះអង្គគ្មានគ្រូនៃសេចក្ដីពិតណាទៀតឡើយ មិនថាវាកើតចេញពីប្រភពណាក៏ដោយ»។ (Augustine).
«ព្រះនៃជីវិតរបស់យើងបានយាងមកកាន់ផែនដី ហើយយកសេចក្ដីស្លាប់របស់យើង ហើយក៏បានសម្លាប់វាដោយជីវិតដ៏បរិបូណ៌របស់ទ្រង់ផ្ទាល់» (Augustine)
យើងឃើញថាក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការនៃពួកសាវ័ក នោះព្រះអង្គបានប្រទានអំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមកកាន់ក្រុមជំនុំ (កិច្ចការ ២) ដែលនេះបង្ហាញជាសញ្ញាថាគ្រាចុងក្រោយក៏បានមកដល់ដែរ។ ការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មីគឺជាយុគសម័យនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃបុណ្យ៥០។ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការដំណឹងល្អអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទត្រូវបានប្រកាសទៅកាន់ទាំងពួកសាសន៍យូដា និងពួកសាសន៍ដទៃ ដើម្បីឲ្យសេចក្ដីសន្យាទៅកាន់លោក អ័ប្រាហាំ លោក អ៊ីសាក និងលោក យ៉ាកុប នៃព្រះពរពេញផែនដីបានកើតឡើង។
«សូមយកចិត្តទុកដាក់! ព្រះបន្ទូលផ្ទាល់ហៅឲ្យលោកអ្នកត្រឡប់មកវិញ ហើយជាមួយនឹងទ្រង់មានទីកន្លែងសម្រាកដែលគ្មានការរំខាន»។ (Augustine).
«ឱព្រះដ៏ជាអម្ចាស់របស់យើងអើយ! សូមអនុញ្ញាតឲ្យយើងមានសង្ឃឹមក្រោមចំអេងស្លាបរបស់ព្រះអង្គ—សូមការពារ និងទ្រទ្រង់ពួកយើង»។ (Augustine).
សំណួរ-ចម្លើយគឺជាទម្រង់មួយនៃការណែនាំខាងឯជំនឿសាសនា ជាទូទៅមានបទបង្ហាញជាទម្រង់និយាយ។ ជាទូទៅ ការណែនាំមានមូលដ្ឋានលើសៀវភៅ ឬក៏ឯកសារដែលគេហៅថា (“catechism” ក្នុងភាសាអង់គ្លេស ប្រែជាភាសាខ្មែរថាជា «សំណួរ-ចម្លើយ») ដែលមានគោលការណ៍សង្ខេបៗ ជាពិសេសទាក់ទងទៅនឹងគោលជំនឿសាសនា។