ញែកមួយថ្ងៃទុកជាថ្ងៃសម្រាក
«ការញែកមួយថ្ងៃទុកជាថ្ងៃសម្រាកគឺជាការប្រកាសទៅកាន់លោកីយ៍ដ៏ឯករាជ្យថា ការងាររបស់យើងមិនសង្គ្រោះយើង ឬក៏ផ្ដល់អត្ថន័យដល់យើងនោះឡើយ តែព្រះជាម្ចាស់ទេតើ»។ (John Piper)
266 មើល
អ្នកនិពន្ធ
«ការញែកមួយថ្ងៃទុកជាថ្ងៃសម្រាកគឺជាការប្រកាសទៅកាន់លោកីយ៍ដ៏ឯករាជ្យថា ការងាររបស់យើងមិនសង្គ្រោះយើង ឬក៏ផ្ដល់អត្ថន័យដល់យើងនោះឡើយ តែព្រះជាម្ចាស់ទេតើ»។ (John Piper)
«តើលោកអ្នកសម្លាប់? តើលោកអ្នកសម្លាប់រាល់ថ្ងៃទេ? ចូរសម្លាប់រាល់ពេលខណៈពេលលោកអ្នកនៅមានជីវិត។ ចូរកុំឈប់ឲ្យសោះក្នុងការងារនេះ។ ចូរសម្លាប់អំពើបាប ព្រោះបើមិនដូច្នោះទេវានឹងសម្លាប់លោកអ្នក»។ (John Owen)
យើងខ្ញុំយល់ថា លោកអ្នកមិនចាំបាច់ត្រូវការចេះភាសាក្រិកនោះទេ ដើម្បីឲ្យយល់ច្បាស់ខគម្ពីរនេះឡើយ ហើយលោកអ្នកក៏មិនចាំបាច់ត្រឡប់ទៅជួបសាវ័ក ថូម៉ាស វិញឡើយ ទោះបីបើការទៅជួបនោះអាចជាជំនួយដល់លោកអ្នកក៏ដោយ។
«កុំឲ្យថ្កោលទោសគេឡើយ ដើម្បីមិនឲ្យមានគេថ្កោលអ្នកវិញ» (ម៉ាថាយ ៧:១)
«ខណៈពេលដែលសឹងតែមនុស្សគ្រប់រូបសង្វាតស្វែងរកការអរសប្បាយ ស្ទើរតែមិនបានមួយក្នុងចំណោម១០០នាក់ផងដែលនឹងរកក្ដីអរសប្បាយនោះចេញពីព្រះជាម្ចាស់»។ (John Calvin)
«ខ្ញុំពឹងជីវិតដ៏អស់កល្បជានិច្ចរបស់ខ្ញុំទៅលើការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ដោយរំពឹងលើជីវិតដែលខ្ញុំមិនបានរស់នៅ និងលើសេចក្ដីស្លាប់ដែលខ្ញុំមិនបានស្លាប់»។ (C.H. Spurgeon)
«អំណររបស់យើងមិនកើតចេញពីការដែលព្រះយេស៊ូវប្រទានឲ្យយើងនូវអ្វីដែលយើងចង់បាននោះទេ ប៉ុន្តែកើតចេញពីការដែលព្រះយេស៊ូវផ្ទាល់គឺជាអ្វីដែលយើងចង់បាន»។ (Jon Bloom)
តាមពិតទៅ យោងតាមព្រះគម្ពីរ ស្ថានសួគ៌គឺជាទីកន្លែងសម្រាប់អស់អ្នកដែលជឿព្រះគ្រីស្ទ (យ៉ូហាន ១៤:១-៣; ១៧:២៤; ២កូរិនថូស ៥:១; ភីលីព ៣:២០; កូឡូស ១:៥; ១ថែស្សាឡូនីច្ច ៤:១៧; ហេព្រើរ ៣:១) ហើយពួកក្រុមដូចគ្នានេះដែរក៏នឹងទៅនៅឯផែនដីថ្មី (២ពេត្រុស ៣:១៣; វិវរណៈ ២១:១-៤)។
«ការដែលអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទគឺជាពួកបរិសុទ្ធ នោះហើយគឺជាភស្តុតាងដែលថា ព្រះអង្គបានយាងមកផែនដីមែន»។ (C.H. Spurgeon)
«ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ាជាប៉មមាំមួន មនុស្សសុចរិតរត់ចូលទៅពឹងជ្រក ហើយមានសេចក្ដីសុខ»។ (សុភាសិត ១៨:១០)
«ពីព្រោះមានព្រះតែ១ ហើយមានអ្នកសង្រួបសង្រួមតែ១ នៅកណ្ដាលព្រះនឹងមនុស្ស គឺជាមនុស្សដ៏ជាព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវនោះ» (១ធីម៉ូថេ ២:៥)
ព្រះលោហិតទ្រង់គឺជាសំបុត្រដែលអនុញ្ញាតឲ្យយើងចូល ដែលព្រះលោហិតនោះគឺជាអ្វីដែលនាំឲ្យក្រុមជំនុំមានការរួបរួមគ្នាក្នុងក្ដីស្រឡាញ់។ ការនិយាយដើមអ្នកដទៃមិនមែនជាមូលដ្ឋានដែលបណ្ដាលឲ្យយើងអាចចូលក្រុមជំនុំណាមួយបានឡើយ។
