គ្មានការអធិស្ឋានក៏មិនអាចទៅ
«ការរស់នៅដោយមិនដកដង្ហើមគឺមិនអាចទៅរួចទេ ដូចគ្នានោះដែរការធ្វើជាគ្រីស្ទបរិស័ទដោយគ្មានការអធិស្ឋានក៏មិនអាចទៅរួចដែរ។» (Martin Luther)
អ្នកនិពន្ធ
«ការរស់នៅដោយមិនដកដង្ហើមគឺមិនអាចទៅរួចទេ ដូចគ្នានោះដែរការធ្វើជាគ្រីស្ទបរិស័ទដោយគ្មានការអធិស្ឋានក៏មិនអាចទៅរួចដែរ។» (Martin Luther)
«ការមានអំណរក្នុងព្រះជាម្ចាស់គឺជាការអរសប្បាយតែមួយគត់ដែលអាចនាំនូវភាពស្កប់ស្កល់ដល់ព្រលឹងយើង»។ (Jonathan Edwards)
«អំពើបាបគឺជាអ្វីដែលលោកអ្នកប្រព្រឹត្ត ពេលដែលចិត្តលោកអ្នកមិនមានការស្កប់ស្កល់ជាមួយព្រះជាម្ចាស់។» (John Piper)
«ដាច់ខាត! យើងត្រូវតែស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ដោយព្រោះលក្ខណសម្បត្តិរបស់ទ្រង់ ជាជាងស្រឡាញ់នូវអ្វីដែលទ្រង់ប្រទានឲ្យ។» (Thomas Watson)
យើងអាចនិយាយទៅកាន់គ្នាទៅវិញទៅមកថា «រីករាយថ្ងៃបុណ្យណូអែល» ពីព្រោះយើងបានមានសេរីភាពចេញពីទាសភាពដ៏តក់ស្លុតនៃអំពើបាប និងសេចក្ដីនោះរួចហើយ។
«តែលុះវេលាកំណត់បានមកដល់ នោះព្រះទ្រង់បានចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ឲ្យមកចាប់កំណើតនឹងស្ត្រី គឺកើតក្រោមអំណាចនៃក្រិត្យវិន័យ» (កាឡាទី ៤:៤)
«ព្រះបន្ទូលក៏ត្រឡប់ជាសាច់ឈាម ហើយបានស្នាក់នៅជាមួយនឹងយើងរាល់គ្នា យើងរាល់គ្នាបានឃើញសិរីល្អទ្រង់ គឺជាសិរីល្អនៃព្រះរាជបុត្រាតែ១ ដែលមកពីព្រះវរបិតា មានពេញជាព្រះគុណ នឹងសេចក្ដីពិត» (យ៉ូហាន ១:១៤)
«ការទៅឯស្ថានសួគ៌ដោយមានក្ដីអរសប្បាយយ៉ាងពេញទីគឺល្អប្រសើរលើសលាប់ជាងការទទួលការអរសប្បាយជាងគេនៅលើផែនដីនេះទៅទៀត។» (Jonathan Edwards)
«ប្រសិនបើយើងដាក់ចិត្តយើងនៅក្នុងលោកីយ៍នេះ តើឲ្យយើងគិតថា ស្ថានសួគ៌ជាផ្ទះរបស់យើងយ៉ាងដូចម្ដេច?» (Paul Washer)
«ការតាំងចិត្តទី១៖ ខ្ញុំនឹងរស់នៅថ្វាយព្រះជាម្ចាស់។ ការតាំងចិត្តទី២៖ បើគ្មាននរណាធ្វើបែបនោះទេក៏ខ្ញុំនៅបន្ត។» (Jonathan Edwards)
«តើហតុអ្វីរឿងអាក្រក់ៗកើតឡើងចំពោះមនុស្សល្អ? ការនោះកើតឡើងតែម្ដងគត់ហើយមនុស្សល្អម្នាក់បានស្ម័គ្រចិត្តទៀតផង»។ (R.C. Sproul, J)
តើយើងនឹងចំណាយពេលវេលាបែបនោះដោយរបៀបណាទៅ? តើយើងត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅក្នុងការចែកចាយពីក្ដីសង្ឃឹមដែលយើងមាន? ឬក៏ថា តើយើងនឹងទាញយកទូរស័ព្ទទំនើបៗរបស់យើងមកចុចលេង អូសចុះអូសឡើយ ខណៈពេលដែលយើងកំពុងជួបជុំគ្នា?