ស្លាក
ហើយមូលហេតុដែលគ្រីស្ទបរិស័ទបានប្ដូរថ្ងៃ ហើយចាប់ផ្ដើមជុំគ្នាថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃដំបូងក្នុងអាទិត្យគឺ ព្រោះព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ពីសុគតវិញនៅថ្ងៃដំបូងក្នុងអាទិត្យ។
នេះគឺជាគ្រាប់កាំភ្លើងរបស់លោកអ្នក—សេចក្ដីពិតដែលព្រះជាម្ចាស់បានសម្រេច ហើយនិងចំណេះដឹងដែលព្រះអង្គបានប្រទានដល់លោកអ្នកតាមរយៈព្រះគុណរបស់ទ្រង់។
ដូច្នេះ យើងខ្ញុំសូមលើកទឹកចិត្តលោកអ្នកឲ្យទន្ទេញចាំមាត់នូវព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតទាំងយប់ទាំងថ្ងៃផង។ ការធ្វើបែបនេះនឹងបំផ្លាស់បំប្រែចំណុចជាច្រើននៃជីវិតរបស់លោកអ្នក។
ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងទូលសូមឲ្យជាក់លាក់ក្នុងសំណូមពររបស់យើង។
កាលយើងខ្ញុំអាយុ១៨ឆ្នាំ យើងខ្ញុំបានទទួលជឿលើព្រះយេស៊ូវ ហើយកាលនោះយើងខ្ញុំគ្រាន់តែទៅព្រះវិហារឲ្យតែមានមុខប៉ុណ្ណោះ។
ការជាសះស្បើយមិនមែនជាការដែលយើងកែប្រែចិត្តនោះឡើយ ហើយការដែលយើងកែប្រែចិត្ត ក៏មិនមែនជាការដែលយើងជាសះស្បើយនោះដែរ។
ប្រសិនបើជីវិតលោកអ្នកមានលក្ខណៈដូចជាមនុស្សដទៃជាច្រើនទៀត នោះជីវិតលោកអ្នកក៏មានពេញទៅដោយការផ្លាស់ប្ដូរជាមិនខាន។
ចំណុចសំខាន់ដែលខ្ញុំកំពុងលើកឡើងនេះគឺ៖ លោកអ្នកនឹងមិនដែលមានអារម្មណ៍បែបនេះឡើយ ហើយលោកអ្នកក៏នឹងមិនប្ដូរជីវិតរបស់ខ្លួន ដើម្បីបង្ហាញពីព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈការស្កប់ស្កល់នៅក្នុងទ្រង់ដែរ លុះត្រាតែលោកអ្នកទទួលស្គាល់ថា ចំណុចស្នូលនៃការអាក្រក់គឺការមិនស្កប់ស្កល់នៅក្នុងព្រះជាម្ចាស់។
យើងនិយាយច្រើនណាស់ទាក់ទងនឹងចំណុចសំខាន់នៃការអធិស្ឋាន ប៉ុន្តែភាគច្រើនយើងមិនដឹង (ឬក៏ភ្លេច) អំពីរបៀបនៃការអធិស្ឋាន។
ដូចដែលអ្នកកំប្លែងម្នាក់ឈ្មោះ ជច ខ័រលិន (George Carlin) បាននិយាយអំពីអ្នកបើកម៉ូតូថា «អ្នកណាដែលបើកម៉ូតូមើកៗ គឺសុទ្ធតែជាអ្នកដែលមិនចេះបើកបរ ហើយអ្នកណាដែលបើកបរលឿន គឺសុទ្ធតែជាពួកអាស្ទាវ។»
នាង ម៉ារា គឺជានារីសាមញ្ញធម្មតាម្នាក់ ជាស្ត្រីក្រីក្រចេញមកពីស្រុកដែលគ្មានអ្វីដែលគួរឲ្យសំខាន់នោះទេ។ ចំណែក សាវ័ក ពេត្រុស គាត់ក៏ជាម្នាក់ដែលមិនបានរៀនសូត្រអ្វីខ្ពង់ខ្ពស់នោះទេ គាត់គ្រាន់តែជាអ្នកនេសាទម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ យើងអាចនឹងឃើញសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ តាមរយៈការដែលទ្រង់ធ្វើការតាមរយៈភាពកម្សោយរបស់យើង។
នេះមិនមែនជារឿងដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ ព្រោះព្រះគម្ពីរបានហៅទ្រង់ថា «ព្រះបន្ទូលក៏ត្រឡប់ជាសាច់ឈាម» (យ៉ូហាន ១:១៤)។
