ភាពចម្លែកនៃដំណឹងល្អ
សរុបសេចក្ដីទៅ គ្មានដំណឹងណាផ្សេងអាចយកមកប្រៀបផ្ទឹមជាមួយនឹងដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវបានឡើយ។ ដំណឹងល្អរបស់ព្រះអង្គគឺចម្លែក ខុសប្លែកពីសាសនាផ្សេងៗ។
431 មើល1 ចែករំលែក
ស្លាក
សរុបសេចក្ដីទៅ គ្មានដំណឹងណាផ្សេងអាចយកមកប្រៀបផ្ទឹមជាមួយនឹងដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវបានឡើយ។ ដំណឹងល្អរបស់ព្រះអង្គគឺចម្លែក ខុសប្លែកពីសាសនាផ្សេងៗ។
ត្រង់នេះអ្នកនិពន្ធសន្មតថា គ្រីស្ទបរិស័ទឲ្យតម្លៃលើសង្គម ដ្បិតបើយើង (ទាំងផ្ទាល់ខ្លួន និងរួមគ្នា) ចង់មានការស្អាងគ្នាទៅវិញទៅមកឡើងក្នុងព្រះគ្រីស្ទវិញ នោះយើងត្រូវការគ្នាទៅវិញទៅមកសម្រាប់ជាការលើកទឹកចិត្តផងដែរ។ ក្នុងខគម្ពីរមួយនេះ និងក្នុងសំបុត្រទាំងមូលសាវ័ក ប៉ុល អះអាងថាក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចពិតជាបានដើរតាមព្រះគ្រីស្ទមែន («ដូចដែលអ្នករាល់គ្នាកំពុងតែធ្វើនេះស្រាប់» សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១ថែស្សាឡូនីច ១:៦-១០; ៣:៦-៧; ៤:១)។ ក្នុងអត្ថន័យនេះផ្ទាល់ វាជារបៀបមួយដែលសាវ័ក ប៉ុល បាន «លើកទឹកចិត្ត» និង «ស្អាងចិត្ត» ក្រុមជំនុំ៖ គាត់បានសរសើរពួកគេសម្រាប់អ្វីដែលពួកគេកំពុងតែធ្វើបានយ៉ាងល្អ។
ចូរយើងចេញទៅ ហើយប្រកាសដំណឹងល្អ ហើយប្រសិនបើចាំបាច់ សូមប្រើប្រាស់មាត់របស់យើង ដើម្បីប្រកាស ដែលនេះខ្ញុំចង់មានន័យថា ឲ្យយើងរស់នៅដោយបង្ហាញពីដំណឹងល្អជានិច្ច។ ប្រកាសមកកាន់ខ្លួនឯងជាមុន ហើយបន្ទាប់មកប្រកាសទៅអ្នកដទៃ។
ខ្ញុំគិតថា ចំណុចស្នូលដែលខ្ញុំនឹងលើកឡើងទាក់ទងនឹងសំណួរនេះគឺ៖ មិនថាព្រះជាម្ចាស់មានមូលហេតុអ្វីក៏ដោយទាក់ទងនឹងការដែលព្រះអង្គញែកយើងជាបរិសុទ្ធក្នុងរបៀបដ៏យឺតយ៉ាវ ឈឺចាប់ ពេញទៅដោយការធ្វើសង្គ្រាមក៏ដោយ ក៏ការជ្រើសរើសរបស់ព្រះអង្គនេះគឺ ពីព្រោះទ្រង់ទទួលបានសិរីល្អខ្លាំងជាង ពេលដែលយើងច្បាំងក្នុងសង្គ្រាមជាប្រចាំថ្ងៃជាមួយនឹងអាវុធដែលព្រះអង្គបានប្រទានដល់យើង និងក្នុងរបៀបដែលព្រះអង្គបានគ្រោងទុកសម្រាប់យើង។ ដូច្នេះ ចូរយើងចាប់ផ្ដើមតយុទ្ធឲ្យបានយ៉ាងល្អចុះ!
ដូច្នេះហើយបានជាខ្ញុំអាចមានអំណរក្នុងការរងទុក្ខរបស់ខ្ញុំបាន ដោយដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងប្រើប្រាស់វាក្នុងការបង្កើតក្នុងខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំមិនអាចបង្កើតបានដោយខ្លួនឯង។ ជំនឿរបស់ខ្ញុំរឹងមាំជាងមុន លក្ខណសម្បត្តិរបស់ខ្ញុំក៏កាន់តែមានសភាពដូចព្រះគ្រីស្ទ ហើយសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ខ្ញុំក៏កាន់តែមានការធានាខ្លាំងជាងមុនដែរ។ ចូរអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះខណៈពេលដែលយើងទុកចិត្តលើព្រះអង្គ នោះទ្រង់ក៏បានធានាថាទ្រង់កំពុងតែធ្វើនូវអ្វីដែលល្អបំផុតសម្រាប់យើង។ ហើយការរងទុក្ខក៏ពិតជាបង្កើតឲ្យមានសេចក្ដីសង្ឃឹមមែន។
ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះយេស៊ូវមានប្រសិទ្ធភាព ពីព្រោះព្រះអង្គបានយកឈ្នះលើសេចក្ដីល្បួង ហើយបានរស់នៅក្នុងជីវិតដ៏បរិសុទ្ធ ហើយទ្រង់ក៏បានត្រាស់ហៅឲ្យអ្នកដទៃមានចំណែកជាមួយទ្រង់ក្នុងការធ្វើព័ន្ធកិច្ចដែរ។ សូមឲ្យយើងមិនគ្រាន់តែឆ្លើយតបដោយដើរតាមការត្រាស់ហៅរបស់ព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះនោះទេ ប៉ុន្តែសូមឲ្យយើងត្រាប់តាមជីវិតរស់នៅរបស់ព្រះអង្គផងដែរ ក្នុងការចេញទៅបង្កើតសិស្ស!
ក្នុងនាមជាមនុស្ស យើងស្ថិតក្រោមលក្ខណសម្បត្តិរបស់លោក អ័ដាម លើផែនដីនេះ។ មិនថាយើងខំប្រឹងប៉ុណ្ណាក៏ដោយក្នុងការមិនប្រព្រឹត្ត ក៏យើងនៅបន្តប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ ចំណុចនេះគឺពិតសម្រាប់មនុស្សគ្រប់ៗរូប។ សាវ័ក ប៉ុល បានស្ដីបន្ទោសដាក់សាវ័ក ពេត្រុស ដោយសារគាត់បង្ហាញការពេញចិត្តបែបលម្អៀង (កាឡាទី ២:១១-១៣)។ ក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់សាវ័ក ប៉ុល ពេលក្រោយទៀត គាត់បានហៅខ្លួនឯងថា ជាមនុស្សមានបាបលេខមួយ (១ធីម៉ូថេ ១:១៥)។ ទាំងសាវ័ក ពេត្រុស សាវ័ក យ៉ាកុប សាវ័ក យ៉ូហាន និងសាវ័ក ប៉ុល សុទ្ធតែបានសារភាពថា ពួកគាត់មិនមែនជាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះទេ។ តើឲ្យអ្នក ហើយនិងខ្ញុំអះអាងខុសពីពួកគាត់បានយ៉ាងដូចម្តេចទៅ?
ហើយសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ ចូរកុំស្ដាប់ការអធិប្បាយផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោកអ្នកឡើយ។ នេះគឺជាមូលហេតុ៖ លោកអ្នកនឹងឈរលើគំនិតខ្លួនឯងដោយគ្មានសង្ឃឹម ពេលទាក់ទងជាមួយនឹងការវាយតម្លៃលើខ្លួនឯង។ លោកអ្នកបានចម្លើយអស់រយៈពេល ១៥-២០ ម៉ោងក្នុងការរៀបចំ ដែលនេះមានន័យថា លោកអ្នកក៏បានទុកពេលវេលានោះចោលនៅក្នុងបន្ទប់នៃការរៀបចំជាច្រើនថ្ងៃហើយដែរ។ ប្រសិនបើលោកអ្នកពិតជាចង់ទទួលបានជំនួយមែន ចូរជ្រើសរើសគ្រូអធិប្បាយមួយចំនួនដែលមានបទពិសោធន៍ និងសមាជិកក្រុមជំនុំមួយចំនួនដែលមិនចង់អែបអបលោកអ្នក ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកពេញចិត្តពួកគាត់ ហើយសូមឲ្យពួកគាត់ជួយផ្ដល់ការរិះគន់បែបស្ថាបនាចុះ។ បន្ទាប់មក ចូរអរគុណដល់ពួកគាត់ដែលបានផ្ដល់ការរិះគន់ទាំងនោះ មិនថាពួកគាត់បាននិយាយអ្វីក៏ដោយ។
មួយវិញសោត អំណាចដែលក្លាយពីការមានតៗគ្នាក៏មានដែរ។ អ្នកកាត់ស្រាយសព្វថ្ងៃនេះក៏ទទួលបានអំណាចពីអ្នកនិពន្ធផងដែរ នៅពេលដែលគាត់កាត់ស្រាយអត្ថបទរបស់អ្នកនិពន្ធដោយមានភាពត្រូវគ្នាជាមួយនឹងអត្ថន័យរបស់អ្នកនិពន្ធ។ ដូច្នេះ ក្នុងវិសាលភាពដែលអ្នកកាត់ស្រាយបដិសេធដោយមិនពឹងផ្អែកលើការយល់ដឹងរបស់គាត់ផ្ទាល់ ហើយចុះចូលចំពោះ ឆន្ទៈរបស់អ្នកនិពន្ធ នោះគាត់ក៏មានអំណាចក្នុងការប្រាប់អ្នកដទៃថា «អត្ថបទនេះមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច» ដែរ។
ព្រះអង្គជា «កូនមនុស្ស» ដែល «ជាម្ចាស់នៃថ្ងៃសប្ប័ទ» (២:២៨) ហើយក្នុងទ្រង់យើងក៏អាចទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនេះផងដែរ។ ដូច្នេះ សូមបើកមាត់ដោយ «ប្រកាសថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះអម្ចាស់ ហើយជឿក្នុងចិត្តថា ព្រះបានប្រោសឲ្យព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ នោះអ្នកនឹងបានសង្គ្រោះ។ ដ្បិតយើងបានសុចរិតដោយមានចិត្តជឿ ហើយបានសង្គ្រោះដោយមាត់ប្រកាសប្រាប់» (រ៉ូម ១០:៩-១០)។
ទោះបើមិនបាននិពន្ធឡើងអំពីបុណ្យណូអែលក៏ដោយក៏កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៤:៥-៦ ហាក់បីដូចជាមានការអនុវត្តដូចម្ដេច៖ «ម្នាក់យល់ថា ថ្ងៃមួយល្អជាងថ្ងៃមួយ ម្នាក់ទៀតយល់ថា ថ្ងៃណាក៏ដូចថ្ងៃណា។ ចូរឲ្យគ្រប់គ្នាជឿប្រាកដក្នុងគំនិតរបស់ខ្លួនចុះ។ អ្នកណាដែលប្រកាន់ថ្ងៃណា នោះគេប្រកាន់ដូច្នោះដោយគោរពព្រះអម្ចាស់ ហើយអ្នកដែលបរិភោគ នោះគេបរិភោគដោយគោរពព្រះអម្ចាស់»។ ប្រសិនបើគ្រីស្ទបរិស័ទណាមួយមិនមានអារម្មណ៍ស្រួលទាក់ទងទៅនឹងផ្នែកណាខ្លះ ឬក៏ផ្នែកទាំងអស់នៃការប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែល នោះគ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់នោះគួរធ្វើនូវអ្វីដែលគាត់ជឿជាក់ថា ជាការត្រឹមត្រូវចុះ។ គាត់មិនគួរថ្កោលទោសអ្នកដទៃដែលជឿ ហើយប្រារព្ធខុសពីគាត់ទេ ហើយអ្នកដទៃក៏មិនគួរថ្កោលទោសគាត់ដែរ នៅពេលដែលមិនមានការណែនាំច្បាស់លាស់ចេញពីព្រះគម្ពីរ។
លោកអ្នកអាចបារម្ភ បារម្ភ បារម្ភ បារម្ភ។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅឲ្យលោកអ្នកធ្វើគឺតូច គឺតូចខ្លាំងមែនទែន។ តែងតែមានអ្វីមួយដែលលោកអ្នកអាចប្រគល់ជីវិតរបស់លោកអ្នកចំពោះ [ក្នុងការជួយ] និងរបៀបណាមួយដែលលោកអ្នកអាចផ្គត់ផ្គង់ឲ្យបាន។ ព្រះយេស៊ូវបានលើកឡើងបន្ថែមទៀតអំពីចំណុចនេះក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ ៦ ដែលជាខគម្ពីរស៊ីគ្នាចំពោះយើង៖ «ថ្ងៃស្អែកនឹងមានរឿងខ្វល់ខ្វាយរបស់ថ្ងៃនោះ រឿងរបស់ថ្ងៃណា ល្មមសម្រាប់ថ្ងៃនោះហើយ»។ សូមខ្វល់ខ្វាយតែអំពីបញ្ហាសម្រាប់ថ្ងៃនេះបានហើយ។
