ហេតុអ្វីចាំបាច់អធិស្ឋាន?
បើនិយាយឲ្យកាន់តែសាមញ្ញៗទៅ៖ ព្រះជាម្ចាស់ផ្ដល់អភ័យឯកសិទ្ធិដល់យើងក្នុងការដែលយើងមានចំណែកក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ។
1.2K មើល977 ចែករំលែក3 មតិ
ស្លាក
បើនិយាយឲ្យកាន់តែសាមញ្ញៗទៅ៖ ព្រះជាម្ចាស់ផ្ដល់អភ័យឯកសិទ្ធិដល់យើងក្នុងការដែលយើងមានចំណែកក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ។
ជាការពិតណាស់ ទាំងរបៀបនៃការសិក្សាយ៉ាងលម្អិត និងការអានដោយមិនមានការរំខាន គឺសុទ្ធសឹងតែមានអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើន។
ការរួបរួមជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទមិនមែនជារឿងមនោសញ្ចេតនា ការប្រៀបធៀប បទបង្ហាញ ឬក៏គ្រាន់តែជាទេវវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ។ ហើយការនេះក៏មិនមែនជាវិធី ដើម្បីនឹងនិយាយអំពីរឿងអ្វីផ្សេងទៀត ដូចជាការរាប់ជាសុចរិត ការញែកជាបរិសុទ្ធ ឬក៏អត្ថប្រយោជន៍ដែលយើងបានពីព្រះគ្រីស្ទនោះទេ (ទោះបើវាមានរួមជាអត្ថប្រយោជន៍ហើយមានលើសពីនោះទៅទៀតក៏ដោយ)។
ចំណុចមួយដែលយើងគួរធ្វើពេលដែលយើងជួបនឹងបញ្ហានោះគឺ ព្យាយាមអធិស្ឋានតាមដែលយើងអាចធ្វើបាន ហើយទោះបើយើងមិនអាចអធិស្ឋានបានយ៉ាងល្អ ក៏ព្រះជាម្ចាស់នៅយល់ ហើយទ្រង់ក៏នឹងឆ្លើយតបនឹងសេចក្ដីអធិស្ឋាននោះបានយ៉ាងល្អជាងយើងអាចអធិស្ឋានទៅទៀត។
ដូច្នេះ យើងក៏ចាប់ផ្ដើមឈប់រអ៊ូរទាំអំពីអ្វីដែលយើងមិនមាន ដ្បិតទ្រង់បានប្រទានច្រើនណាស់ដល់យើង។ យើងចាប់ផ្ដើមចេះចុះចូលចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងព្រះជាម្ចាស់នៃយើងយ៉ាងជាប់លាប់ មិនថាទ្រង់នាំអ្វីមកក្នុងជីវិតយើងក៏ដោយ។ ភាពរឹងចចេសរបស់យើងចេះមានការទន់ភ្លន់ដោយចុះចូល។ យើងក៏នឹងចាប់ផ្ដើមលូតលាស់ក្នុងព្រះគុណ និងចំណេះដឹងរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែរ (២ពេត្រុស ៣:១៨)។
នៅក្នុងកថាខណ្ឌមុនៗ យើងឃើញថា សាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ជំពូក៦ ថា ទ្រព្យសម្បត្តិមិនសំខាន់ជាងការកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ និងសេចក្ដីសន្ដោសឡើយ។
តើមានអ្នកណាខ្លះចង់រៀបការ? តើលោកអ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ដែរឬទេ ត្រង់ថា លោកអ្នកគួរសួរសំណួរអ្វីខ្លះទៅកាន់គ្នាទៅវិញទៅមក ដើម្បីឲ្យកាន់តែស្គាល់គ្នា ហើយឲ្យកាន់តែត្រៀមខ្លួនឲ្យបានយ៉ាងល្អសម្រាប់គ្នាទៅវិញទៅមក ក្រោយពីពេលបានរៀបការហើយ?
ការលូតលាស់ខាងសីលធម៌ដែលកើតឡើងដោយសារយើងជឿទុកចិត្តលើព្រះគ្រីស្ទ នោះមិនមែនហៅថា ការរាប់យើងជាសុចរិតនោះទេ។ តាមធម្មតា ព្រះគម្ពីរហៅការនោះថា ការញែកជាបរិសុទ្ធដែលជាដំណើរនៃការផ្លាស់ប្រែពីអាក្រក់ទៅល្អ។
១ធីម៉ូថេ ៤:១២ ចែងថា «កុំឲ្យអ្នកណាមើលងាយអ្នក ដោយព្រោះអ្នកនៅក្មេងឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរធ្វើជាគំរូដល់ពួកអ្នកជឿខាងឯពាក្យសម្ដី ការប្រព្រឹត្ត សេចក្ដីស្រឡាញ់ ជំនឿ និងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ» (គគខ)។ ទោះបីជាលោក ធីម៉ូថេ នៅក្មេងនៅឡើយក៏ដោយ ក៏សាវ័ក ប៉ុល នៅតែលើកទឹកចិត្តគាត់ឲ្យរស់នៅដោយធ្វើជាគំរូដល់អ្នកដទៃដែរ ដើម្បីឲ្យគេឃើញ ហើយត្រាប់តាមគាត់ ពោលគឺឲ្យគាត់រស់នៅក្នុងរបៀបមួយដែលបង្ហាញថា គាត់ពិតជាមានលក្ខណៈដែលធ្វើឲ្យអ្នកដទៃចង់ត្រាប់តាម។
ប៉ុន្តែ ទោះបើយើងចំណាយពេលអធិស្ឋាន មានពេលខ្លះយើងក៏ចង់ឈប់អធិស្ឋានដែរ ពីព្រោះយើងតែងតែលើកនូវពាក្យពេចន៍ដដែលៗ ក៏ដូចជាសំណូមពរដដែលៗ។ រៀងរាល់ថ្ងៃដែលយើងក្រោកពីដំណេក យើងតែងតែប្រើពាក្យអធិស្ឋានដដែលៗ ហើយឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីបានជាជីវិតមិនមានការផ្លាស់ប្រែអ្វីបន្តិចសោះ?
តើអ្នកណាបង្រៀនលោកអ្នកអំពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើខាងលើនេះ? គឺគ្រូគង្វាលរបស់លោកអ្នក។ ចូរដាក់បញ្ចូលនូវទំនួលខុសត្រូវរបស់លោកអ្នកជាមួយនឹងទំនួលខុសត្រូវរបស់ពួកគេ នោះលោកអ្នកនឹងទទួលបានគម្រោងការដែលព្រះយេស៊ូវមានសម្រាប់ការបង្កើតសិស្ស។
តើលោកអ្នកឃើញដែលឬទេ? ការព្យាយាមសង្វាតឲ្យបានបរិសុទ្ធខាងឯផ្លូវភេទមិនមែនគ្រាន់តែជាការគេចចេញពីអ្វីមួយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាការសង្វាត និងការមានចិត្តរីករាយទៅហ្នឹងអ្វីផ្សេងទៀត។
