ភាពរន្ធត់នៃការដែលព្រះយេស៊ូវយាងមកយកកំណើត
មិនត្រឹមតែមនុស្សម្នាមានការរន្ធត់ចំពោះភាពបរិសុទ្ធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់ក៏បានមានព្រះបន្ទូលជាច្រើនដងអំពីចំណុចនោះដែរ។
ស្លាក
មិនត្រឹមតែមនុស្សម្នាមានការរន្ធត់ចំពោះភាពបរិសុទ្ធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់ក៏បានមានព្រះបន្ទូលជាច្រើនដងអំពីចំណុចនោះដែរ។
ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលព្រះអង្គបានយាងមកលើផែនដីនេះផ្ទាល់ គឺទ្រង់បានបើកសម្ដែងឲ្យយើងឃើញពីអត្ថន័យដ៏ពិតនៃភាពជាបុរស។ ព្រះយេស៊ូវដែលជាព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ គឺជាអត្ថន័យនៃបុរសដ៏ពិតដែលល្អឥតខ្ចោះ។ ទ្រង់បានបង្ហាញឲ្យយើងឃើញពីអត្ថន័យដ៏ពិតនៃភាពជាបុរស។
សរុបសេចក្ដីមក អារក្សសាតាំងគឺជាមេដឹកនាំនៃពួកទេវតាដែលបានបះបោរទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាទ្រង់បណ្ដេញវាចេញពីព្រះវត្តមានរបស់ទ្រង់ (វិវរណៈ ១២:៧-១២)។
ព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់យើងថា «អ្នកណាដែលបញ្ចើចដល់អ្នកជិតខាង នោះឈ្មោះថា ដាក់លប់សម្រាប់ចាប់ជើងគេទេ» (សុភាសិត ២៩:៥)។ នេះឯងជាមូលហេតុដែលធ្វើឲ្យការបញ្ជោរជាការអាក្រក់។ ទោះបើការបញ្ចើចបញ្ចើមាន ឬក៏មិនមានសេចក្ដីពិតក៏ដោយ ក៏គោលបំណងវាគឺ ដើម្បីបោកអ្នកដទៃ។
បើនិយាយឲ្យចំទៅ ព្រះគុណ គឺជាការដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្គត់ផ្គង់ដល់អស់អ្នកដែលមិនអាចផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯង។
ពិតណាស់! ចំពោះម្ចាស់ដែលជាមនុស្ស ការដែលគាត់ត្រួតត្រាអ្នកបម្រើរបស់ខ្លួនអាចធ្វើឲ្យពួកគេមានការពិបាក។ អ្នកបម្រើរងការឈឺចាប់ដោយជិះជាន់របស់ចៅហ្វាយ! ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវមិនដូច្នោះទេ ភាពជាម្ចាស់របស់ទ្រង់មកលើយើង គឺមានភាពល្អយ៉ាងពេញទី។ បាវបម្រើរបស់ទ្រង់ អាចមានភាពអរសប្បាយ ហើយក៏គួរតែអរសប្បាយក្នុងការបម្រើទ្រង់ដែរ។
ទង្វើនេះសបញ្ជាក់ឲ្យយើងឃើញថា ព្រះជាម្ចាស់អាចទទួលយកនូវរាល់អ្វីៗដែលយើងចែកចាយទៅកាន់ទ្រង់ ហើយក៏បង្ហាញថា ព្រះអង្គពិតជាសព្វព្រះហឫទ័យនឹងសណ្ដាប់នូវរាល់អ្វីៗដែលមានក្នុងចិត្តយើងផងដែរ។
ព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់កាត់ទម្លុះព្រលឹងដ៏រឹងចចេសរបស់យើងបានដូចកាំបិតដ៏ក្ដៅមួយយកទៅកាត់ប៊័រអញ្ចឹង។
ការអធិប្បាយតាមអត្ថន័យព្រះគម្ពីរ មានន័យថា ពួកជំនុំជឿថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានអំណាចលើជីវិតរបស់ពួកគេ។
តើកូនរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ច្រើនទាំងនេះត្រូវធ្វើអ្វីខ្លះ? យើងត្រូវបង្ហាញនូវចរិតលក្ខណៈ របស់ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវរបិតាដែលទ្រង់គង់នៅឯនគរស្ថានសួគ៌ ហើយយើងក៏ត្រូវបង្ហាញនូវភាពដូច ជាព្រះ ព្រមទាំងរូបអង្គ និងសិរីល្អ របស់ទ្រង់ផងដែរ។ ព្រះយេស៊ូវប្រាប់យើងឲ្យធ្វើជា «អ្នកផ្សះផ្សា» ដោយព្រោះព្រះវរបិតាទ្រង់បានផ្សះផ្សាយើងជាមួយនឹងទ្រង់តាមរយៈយញ្ញបូជារបស់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ (ម៉ាថាយ ៥:៩)។
ដោយសារព្រះរាជបុត្រានេះបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីរូបអង្គព្រះវរបិតាទ្រង់យ៉ាងឥតខ្ចោះ ដូច្នេះទ្រង់អាចមានបន្ទូលទៅកាន់លោក ភីលីព ជាសិស្សទ្រង់ថា «អ្នកណាដែលឃើញខ្ញុំ នោះក៏បានឃើញព្រះវរបិតាដែរ» (យ៉ូហាន ១៤:៩)។ ព្រះវរបិតាយ៉ាងណា នោះព្រះរាជបុត្រាក៏យ៉ាងនោះដែរ។