ស្នាមរបួសដៅលើខ្លួន
ដូចគ្នាផងដែរ ហេតុផលដែលមានមនុស្សអះអាងអំពីការទាំងនេះគឺដោយសារពួកគេចង់ធ្វើឲ្យខ្លួនល្បីល្បាញ ឬក៏ហាក់ដូចជាបរិសុទ្ធជាងអ្នកដទៃ និងសំខាន់ជាងមនុស្សគ្រប់គ្នា។
13K មើល5 ចែករំលែក
ស្លាក
ដូចគ្នាផងដែរ ហេតុផលដែលមានមនុស្សអះអាងអំពីការទាំងនេះគឺដោយសារពួកគេចង់ធ្វើឲ្យខ្លួនល្បីល្បាញ ឬក៏ហាក់ដូចជាបរិសុទ្ធជាងអ្នកដទៃ និងសំខាន់ជាងមនុស្សគ្រប់គ្នា។
ស្ទើរគ្រប់ទាំងជំពូកនៃកណ្ឌគម្ពីរចោទិយកថាគឺសុទ្ធតែជា «សេចក្ដីលា» ដែលលោក ម៉ូសេ បាននិយាយទៅកាន់កូនចៅនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែល មុនពេលពួកគេបានចូលទៅក្នុងទឹកដីសន្យា។
«គ្មានចំណេះដឹងណាមួយដែលគ្មានដើមចមចេញពីការស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ជាមុននោះទេ។» (John Calvin)
បើយើងបរាជ័យក្នុងការមិនញែកពេលវេលាទុកក្នុងការអានព្រះគម្ពីរ នោះយើងក៏នឹងបរាជ័យក្នុងការមិនអានព្រះគម្ពីរដែរ។
ប៉ុន្តែ តើបងប្អូនធ្លាប់ងឿងឆ្ងល់ទេថា តើអ្វីទៅជាគោលបំណងចម្បងដែលសាវ័ក ម៉ាថាយ បាននិពន្ធកណ្ឌដំណឹងល្អរបស់គាត់? ឬក៏ថា តើយើងអាចសង្ខេបកណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយដោយរបៀបណាទៅ? យើងអាចសង្ខេបកណ្ឌគម្ពីរនេះថា៖ ព្រះយេស៊ូវគឺជាស្ដេច ពីព្រោះព្រះអង្គបានបំពេញគ្រប់ទាំងទំនាយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់។
មិនថាគ្រីស្ទបរិស័ទសម្រេចចិត្តបែបណាក៏ដោយ ទាក់ទងនឹងពិធីបុណ្យណូអែល ក៏ពួកគាត់មិនគួរប្រើប្រាស់ទស្សនៈផ្ទាល់ខ្លួនទុកជាការវ៉ៃផ្ដួលនរណាម្នាក់ចុះ ឬក៏រិះគន់នរណាម្នាក់បែបមិនត្រឹមត្រូវដែលជំទាស់នឹងទស្សនៈគាត់នោះឡើយ ហើយភាគីទាំងពីរនៃទស្សនៈនីមួយៗក៏មិនគួរប្រើប្រាស់ការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្លួនទុកជាគ្រឿងបំពាក់ដែលជាសញ្ញានៃការផ្ដល់កិត្តិយសដែលតម្កើងអំនួតអួតអាង ដើម្បីប្រារព្ធ ឬក៏មិនប្រារព្ធផងដែរ។
ទំនាក់ទំនងមួយនេះរវាងភស្តុតាងផ្សេងៗគឺជាឧត្ដមភាពដ៏ធំបំផុតដែលព្រះគម្ពីរមានលើបន្ទូលនៃជំនឿសាសនានានា។ ក្នុងករណីជាច្រើន នោះហើយគឺជាចំណុចដែលនាំឲ្យអស់អ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះគ្រីស្ទមកជឿលើទ្រង់វិញ។
ដំណឹងល្អគឺជាដំណឹងនៃការដែលព្រះជាម្ចាស់បានស្រឡាញ់លោកីយ៍នេះដ៏ម៉្លេះ រហូតដល់ថ្នាក់ទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាតែមួយគត់របស់ព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យមកសុគតសម្រាប់អំពើបាបរបស់យើង (យ៉ូហាន ៣:១៦)។
ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ យើងមានសេរីភាពទាក់ទងនឹងជម្រើសនេះ។
ចម្លើយ៖ ពីព្រោះមិនទាន់ដល់ពេលវេលាឲ្យទ្រង់យាងមកវិញនៅឡើយទេ!
ឧទាហរណ៍៖ មានគ្រីស្ទបរិស័ទខ្លះចូលចិត្តស្តាប់ឮខគម្ពីរផ្សេងៗចេញពីព្រះគម្ពីរ ដែលបង្រៀនថា ព្រះ ស្រឡាញ់យើង។ នោះធ្វើឲ្យពួកគាត់មានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយ ប៉ុន្តែពួកគេមិនជឿលើអ្វី ដែលព្រះគម្ពីរនិយាយអំពីការដែលព្រះបោះទម្លាក់មនុស្សទៅក្នុងស្ថាននរកនោះទេ។
