ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។
ការគិតបែបនេះគឺខុសហើយ! មិនមែនដូច្នោះទេ។ វាជាឥទ្ធិពលជាក់ស្តែងនៃជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលជាការពិតដ៏ធំធេងជាងឥទ្ធិពលជាក់ស្តែងផ្នែកខាងឯផ្លូវភេទទៅទៀត។
ក្រុមជំនុំបានរួបរួមគ្នាជាក្រុមគ្រួសារតែមួយ ដោយមានព្រះអម្ចាស់តែមួយ ព្រះវិញ្ញាណតែមួយ និងសេចក្តីជំនឿតែមួយ។ (កិច្ចការ ២:៣៨-៤៧)
«ដ្បិតជាដំបូង ការប្រសូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺជាការដែលព្រះបានយាងមកយកកំណើត៖ នោះគឺជាការដែលព្រះបានយកសណ្ឋានជាមនុស្សលើទ្រង់ផ្ទាល់ ដែលនោះគឺជារឿងដ៏អាថ៌កំបាំង ហើយអស្ចារ្យ ដែលយើងត្រូវជឿជាជាងគ្រាន់តែផ្ដល់អត្ថន័យ»។ (C.H Spurgeon)
«ចូរឲ្យប្រាជ្ញានៃព្រះបន្ទូលណែនាំការសម្រេចចិត្តរបស់លោកអ្នកពីការទាក់ទងគ្នា មិនមែនគ្រាន់តែការសម្ដែងខាងក្រៅឡើយ។» (Ben Reaoch)
"All I know is that I'm a sinner and that God has forgiven me of my sins. Because I put my faith and trust in Jesus Christ." (Franklin Graham)
«នៅពេលដែលលោកអ្នកទទួលស្គាល់ថា ខ្លួនជាមនុស្សដ៏អាក្រក់បំផុត នោះទើបលោកអ្នកយល់ពីភាពអស្ចារ្យនៃព្រះគុណ។» (Burk Parsons)
ខ្ញុំមិនមានន័យថា នេះជាការហៅនរណាមកឯអាសនា ឬក៏អញ្ជើញនរណាម្នាក់ឲ្យមកខាងមុខ ដើម្បីអធិស្ឋានយាងព្រះអង្គឲ្យចូលក្នុងចិត្តរបស់គេនោះទេ (ទោះបីជាក្នុងបរិបទខ្លះ គេធ្វើក៏ដោយ) តែផ្ទុយទៅវិញ នេះគឺជាការជំរុញអ្នកស្តាប់បើកចិត្តជឿលើព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ដោយទុកចិត្តថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងធ្វើការនៃការបង្កើតជាថ្មី នៅក្នុងចិត្តរបស់បុគ្គលនោះជាមិនខាន (ឬនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សជាច្រើន) ប្រសិនបើទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យធ្វើដូច្នោះ។
យើងកំពុងតែមើលទៅលើដំណាក់កាលនៃភាពចាស់ទុំខាងវិញ្ញាណដែលសាវក យ៉ូហាន បានលើកឡើងដែលមាន៖ កូនក្មេង មនុស្សពេញវ័យ និងឪពុកខាងឯវិញ្ញាណដែលមានចែងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១យូហាន ២:១២-១៤...
ខ្ញុំនឹងចែករំលែកអំពី ៣ចំណុចសំខាន់ៗ គឺ៖ គ្រូក្លែងក្លាយ ហោរាក្លែងក្លាយ និងព្រះគ្រីស្ទក្លែងក្លាយ(សាវ័កក្លែងក្លាយ)! ប៉ុន្តែក្នុងមេរៀននេះគឺផ្ដោតទៅលើ តែព្រះគ្រីស្ទក្លែងក្លាយសិនប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំនឹងចែករំលែក ២ចំណុចទៀតនៅពេលក្រោយ។
ប្រសិនបើវាមិនមានភាពស៊ីគ្នាជាមួយនឹងព្រះគម្ពីរ ហើយមិនមានចែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ឬក៏មិនមានការគាំទ្រដ៏ពិតតាមរយៈការកាត់ស្រាយព្រះគម្ពីរក្នុងលក្ខណៈដ៏ត្រឹមត្រូវ នោះលោកអ្នកមិនខកខានអ្វីឡើយ។ យើងអាចចូលទៅកាន់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានតាមរយៈអំណាចនៃដំណឹងល្អ ហើយព្រះអង្គគង់នៅ ដើម្បីថ្វាយសិរីល្អទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ មិនមែនដើម្បីជាការសម្ដែងនោះទេ (យ៉ូហាន ១៦:១៤-១៥)។ ប្រសិនបើមនុស្សចុះចាញ់ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ ឱបក្រសោបនូវព័ន្ធកិច្ចពិតរបស់ព្រះវិញ្ញាណក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន ហើយចុះចូលចំពោះព្រះគម្ពីរថាគ្រប់គ្រាន់ ហើយជាការបើកសម្ដែងចុងក្រោយ នោះការជ្រមុជក្នុងព្រះវិញ្ញាណនឹងហួសសម័យជាមិនខាន។
«ប្រសិនបើសេចក្តីស្រឡាញ់មិនមែនជាកត្តាជំរុញចិត្តយើងទេ នោះកុំសង្ឃឹមថា យើងអាចបំពេញបេសកកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានឡើយ។» (William MacDonald)
