ការលើកទឹកចិត្ត និងការបៀតបៀនដោយសារជំនឿដោយលោកគ្រូ៖ តឹក អ៊ែនឌ្រូ
659 មើល2 ចែករំលែក
ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។
អ្នកជឿស្គាល់អំពើបាបរបស់ខ្លួនច្បាស់ណាស់។ តើពួកគាត់អាចដឹងថា ខ្លួនពិតជាបានទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះដោយរបៀបណា? លោកគ្រូកំពុងតែលើកទឹកចិត្តដ៏អស់អ្នកដែលតយុទ្ធលើការធានានេះ។
ដល់ចុងបំផុតលោកនឹងដឹងថា អ្វីដែលអ្នកបានច្រឡំថាជាការរីករាយដែលគ្មានគ្រោះថ្នាក់ ជា «សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ពិត» ជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការពេញចិត្តក្នុងមួយជីវិត គឺជាមឈូសដែលកេរ្តិ៍ឈ្មោះ កិត្តិយស គ្រួសារលោកមានការរីកចម្រើនលើ និងទុកចិត្ត—ហើយប្រសិនបើលោកមិនកែប្រែចិត្តទៅវិញ—នោះព្រលឹងរបស់លោកក៏នឹងស្លាប់ដែរ។
«បុគ្គលណាដែលយល់អំពីភាពអាក្រក់នៃអំពើបាបដែលមានក្នុងដួងចិត្តគាត់ មានតែគាត់ទេដែលជាអ្នកជឿដែលមានមូលដ្ឋានរឹងមាំ បានបង្កើតផលផ្លែ ហើយមានអត្ថប្រយោជន៍។» (John Owen)
«បុគ្គលដែលមានប្រាជ្ញាដ៏ពិតគឺជាបុគ្គលដែលជឿលើព្រះគម្ពីរមិនថាអ្នកដទៃមានយោបល់យ៉ាងណាក៏ដោយ។ ប្រសិនបើព្រះគម្ពីរលើកឡើងនូវអត្ថន័យនៃចំណុចមួយ ហើយមានក្រុមមនុស្សណាមួយលើកឡើងផ្ទុយពីនោះ នោះបុគ្គលដែលមានប្រាជ្ញានឹងសម្រេចចិត្ត៖ «ព្រះគម្ពីរមួយនេះគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមិនចេះកុហកបាន។» (R.A.Torrey)
«គ្មានបុគ្គលណាអាចដឹងថាខ្លួនអាក្រក់ប៉ុណ្ណាបាននោះទេ ទាល់តែគាត់បានព្យាយាមធ្វើជាមនុស្សល្អយ៉ាងខ្លាំងជាមុនសិន»។ (C. S. Lewis)
«វាជាការចាំបាច់ណាស់ដែលលោកអ្នកគួរទ្រាំជាមួយនឹងឈើឆ្កាង—ដើម្បីឲ្យទទួលបានម្កុដ»។ (Thomas Watson)
«គាត់ទូលឆ្លើយថា ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ព្រះអង្គណានុ៎ះ រួចព្រះអម្ចាស់ទ្រង់តបថា ខ្ញុំនេះជាព្រះយេស៊ូវ ដែលអ្នកបៀតបៀន អ្នកធាក់ជល់នឹងជន្លួញដូច្នេះ នោះពិបាកដល់អ្នកណាស់» (កិច្ចការ ៩:៥)។
«ព្រះគម្ពីរហៅ «អារក្សសាតាំង» ថា «ព្រះរបស់លោកីយ៍នេះ» ហើយគោលបំណងចម្បងរបស់វាគឺ ធ្វើយ៉ាងណាមិនឲ្យមនុស្សមើលឃើញសេចក្ដីពិត។» (John Piper)
