ប្រភេទអត្ថបទ
ប៉ុន្តែ សូម្បីតែរង្វាន់នេះក៏ជាអំណោយទានដ៏ពេញដោយព្រះគុណពីព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ នេះក្នុងករណីថា ទង្វើទាំងនោះជាលទ្ធផលនៃការដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើការក្នុងលោកអ្នក (យ៉ូហាន ១៥:៤-៥; ភីលីព ២:១២-១៣)។
ពេលដែលរាល់គ្រប់អ្វីៗបានសម្រេចហើយ ព្រះគម្ពីរមិនដែលថ្កោលទោសការបូជាសពឡើយ ហើយបើទាក់ទងនឹងការដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសអ្នកស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញវានឹងមិនមានអ្វីខុសគ្នាទេបើថាបុគ្គលនោះត្រូវបានគេបូជា ឬក៏ទទួលការបញ្ចុះសព។
យើងគួរតែអធិស្ឋានបែបសាមញ្ញៗដោយជំនឿ ហើយមានចិត្តចុះចូលនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ យើងងាយនឹងជក់ចិត្តទៅនឹងបញ្ហាផ្នែកទេវវិទ្យាដែលទាក់ទងនឹងការអធិស្ឋាន។
ចូរផ្សាយដំណឹងល្អអំពីព្រះយេស៊ូវ ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រើប្រាស់ដំណឹងល្អនេះដើម្បីនាំឲ្យមានជីវិតថ្មី។
ហេតុដូច្នេះ ចំណុចនៃការរស់ឡើងវិញគឺ មិនមែនឲ្យយើងនៅអង្គុយរង់ចាំឲ្យមានជីវិតនៅឯស្ថានសួគ៌នោះទេ។ មិនមែនជាការរក្សាទុកនូវទំហំនៃជំនឿក្នុងជីវិតរបស់យើងនោះដែរ។ មិនមែនជាការសម្រាកលើភាពសុខស្រួលក្ដីសង្ឃឹមនៅអនាគតតែប៉ុណ្ណោះនោះឡើយ។ ចំណុចគឺ ការចេញប្រកាស។
ហើយវាក៏បានបំផ្លាញមនុស្សរាប់លាននាក់នៅក្នុងសង្គមនេះផងដែរ! វាបានបំផ្លាញជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាច្រើន។ វាបានបំផ្លាញការងារ។ ក្នុងសង្គមយើង គ្រឿងស្រវឹងគឺពិតជាសាហាវព្រៃផ្សៃខ្លាំងណាស់ជាពិសេសក្នុងរដូវបុណ្យទានម្ដងៗ។
តាមពិតទៅ ព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់បានបញ្ជាឲ្យជនជាតិអ៊ីស្រាអែលឆ្លាក់រូបលម្អទាំងនោះ...
ព្រះយេស៊ូវបានប្រទានចំណុចសាកល្បងសម្រាប់គ្រប់សាសនា។ សាសនាណាដែលបដិសេធមិនថ្វាយបង្គំទ្រង់គឺជាសាសនាក្លែងក្លាយ។
ប្រសិនបើព្រះវរបិតារារាំងបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់មិនឲ្យចូលស្ថានសួគ៌ នោះព្រះអង្គក៏ត្រូវតែបណ្ដេញរូបអង្គទ្រង់ចេញផ្ទាល់ផងដែរ។ ព្រះវរបិតាដ៏ល្អរបស់យើងទាំងអស់គ្នាទ្រង់មិនធ្វើដូចនេះទេ ហើយក៏មិនអាចកាត់ការបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ចោលបាននោះឡើយ។
មានគេវាយប្រហារលើកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អទាំងបួនអស់ប្រមាណជាង២០០០ឆ្នាំហើយ ដែលតាមពិតទៅ គ្មានសៀវភៅណាផ្សេងទៀតបានទទួលការពិនិត្យពិច័យជាជាងព្រះគម្ពីរនោះទេ ប៉ុន្តែព្រះគម្ពីរនៅតែស្ថិតស្ថេរ ទោះបើមានគេព្យាយាមជាច្រើនលើកច្រើនសារក្នុងការលប់បំបាត់ចោលក៏ដោយ។
១. តើអ្វីទៅជា «ការថ្វាយតង្វាយ១ភាគ១០»? ២. តើសព្វថ្ងៃនេះគេបានអនុវត្តនូវសេចក្ដីបង្រៀនក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់យ៉ាងខុសឆ្គងដោយរបៀបណា? ៣. តើព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអំពីការថ្វាយតង្វាយដែរឬទេ? ៤. តើយើងអាចសន្មតថា ក្រុមជំនុំគួរថ្វាយតង្វាយ១ភាគ១០ដែរឬទេ? ៥. សព្វថ្ងៃនេះ តើយើងគួរឲ្យដោយរបៀបណាទៅ?
