ការបំបាក់អំណួត និងចិត្តថ្ម
«វាមិនមែនជាការងារតូចតាចទេក្នុងការបំបាក់អំណួត និងចិត្តថ្មរបស់លោកអ្នក គឺត្រូវការអំណាចពីស្ថានលើ»។ (Nicholas Byfield)
អ្នកនិពន្ធ
«វាមិនមែនជាការងារតូចតាចទេក្នុងការបំបាក់អំណួត និងចិត្តថ្មរបស់លោកអ្នក គឺត្រូវការអំណាចពីស្ថានលើ»។ (Nicholas Byfield)
ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់បានរៀបផែនការឲ្យស្ដេច នេប៊ូក្នេសា បំផ្លាញទីក្រុងយេរូសាឡឹម តើយើងគួរចូលចិត្តការនោះដែរឬទេ? ចម្លើយរបស់យើងខ្ញុំគឺថា៖ យើងគួរ ហើយក៏មិនគួរផងដែរ។ យើងមិនគួរចូលចិត្តនៅពេលដែលស្ត្រីស្ងោរកូនរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែយើងគួរទទួលយកនូវពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បានសម្រេចឲ្យការនោះកើតឡើង។ ហេតុដូច្នេះ យើងត្រូវមានទស្សនៈពីរយ៉ាង ត្រង់ថាទាក់ទងនឹងអ្វីដែលយើងឃើញក្នុងកញ្ចក់តូចយើងមិនគួរចូលចិត្តវានោះទេ តែក្នុងកញ្ចក់ធំយើងគួរចូលចិត្តវា ពីព្រោះនោះឯងគឺជារបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់បណ្ដាលឲ្យកើតឡើងលើផែនដីនេះ។
«ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ឯការរបស់ព្រះ គឺឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជឿដល់អ្នកដែលព្រះបានចាត់ឲ្យមក» (យ៉ូហាន ៦:២៩)
«តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា កុំភ័យអី គឺខ្ញុំទេតើ»(យ៉ូហាន ៦:២០)
«អ្នកជឿដែលមានប្រាជ្ញានឹងមិនស្រឡាញ់អ្វីៗលើលោកីយ៍នេះទេ។ ព្រះយេស៊ូវមិនរវីរវល់នឹងវា ពេលសាតាំងថ្វាយទ្រង់នូវនគរទាំងអស់នៃលោកីយ៍»។ (Nathaniel Vincent)
«ផ្លូវដែលបេះដូងលោកអ្នកទៅ—ជាផ្លូវដែលគំនិតរបស់អ្នកលោកអ្នកនឹងទៅដែរ»។ (William Strong)
ព្រះគ្រីស្ទបានទិញព្រះគុណទាំងអស់ ប៉ុន្តែក៏នៅមានការបង់ថ្លៃខ្លះទៀតដែរ។
«បើសិនជាអ្នករាល់គ្នាជឿដល់លោកម៉ូសេពិត នោះនឹងបានជឿដល់ខ្ញុំដែរ ពីព្រោះលោកបានចែងទុកពីខ្ញុំ» (យ៉ូហាន ៥:៤៦)
«ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ព្រះវរបិតាខ្ញុំ ទ្រង់ធ្វើការដរាបមកដល់ឥឡូវនេះ ហើយខ្ញុំក៏ធ្វើការដែរ» (យ៉ូហាន ៥:១៧)
«មានចំណុចពីរយ៉ាងក្នុងអំពើបាប៖ បំណុលទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ និងចំណងទៅកាន់សាតាំង»។ (William Strong)
«យើងសម្លាប់អំពើបាបរបស់យើងដោយជ្រមុជវាក្នុងសមុទ្រក្រហមនៃព្រះហត្តរបស់ព្រះគ្រីស្ទ»។ (William Price)
ហើយចំណុចចុងក្រោយដែលខ្ញុំនឹងលើកឡើងគឺថា៖ ការដែលយើងខ្ញុំមិនទៅចូលរួមគឺមិនមែនជាការដែលយើងខ្ញុំដកខ្លួនចេញពីកូនរបស់ខ្លួនឡើយ—ប៉ុន្តែគឺជាការដែលគាត់ដកខ្លួនចេញពីខ្ញុំវិញទេតើ។ យើងខ្ញុំនៅមានជំហរដដែល៖ បើកដៃរង់ចាំទទួលការដែលកូនវង្វេងត្រឡប់មកផ្ទះវិញដោយត្រៀមចិត្តក្នុងការអត់ទោសផងដែរ។