លក្ខណៈនៃសេចក្តីអធិប្បាយតាមអត្ថន័យព្រះគម្ពីរ
ការអធិប្បាយតាមអត្ថន័យព្រះគម្ពីរ មានន័យថា ពួកជំនុំជឿថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានអំណាចលើជីវិតរបស់ពួកគេ។
អ្នកនិពន្ធ
ការអធិប្បាយតាមអត្ថន័យព្រះគម្ពីរ មានន័យថា ពួកជំនុំជឿថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានអំណាចលើជីវិតរបស់ពួកគេ។
តើខ្ញុំគួរប្រាប់ទ្រង់ម៉េចទៅ? គួរតែប្រាបទ្រង់ពីការពិត?
«ព្រះអង្គ ដែលធ្វើបន្ទាល់ពីសេចក្ដីទាំងនេះ ទ្រង់មានបន្ទូលថា អើ អញមកជាឆាប់ ។ អាម៉ែន ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវអើយ សូមយាងមក»។ វិវរណៈ ២២:២០
រាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងរកឃើញជីវិតតាមរយៈការស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងការប្រតិបត្តិតាមព្រះបន្ទូលនោះតែប៉ុណ្ណោះ។ របៀបនៃការរកជីវិត វាសាមញ្ញណាស់។
តើបងប្អូនធ្លាប់ឆ្ងល់ពីអំណោយទានដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានមកដែរឬទេ?
វាជារឿងដ៏គួរឲ្យសោកស្ដាយដែលខ្ញុំជាអ្នកនិពន្ធ ក៏ធ្លាប់ធ្លយខ្លួនទៅក្នុងនិយាយដើមគេជាច្រើនដងមកហើយដែរ។
អំណររបស់យើងមិនពឹងអាងលើបទពិសោធន៍ទេ តែពឹងលើការប្រកបជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលយើងមើលមិនឃើញតាមរយៈជំនឿវិញ។
តើការដែលយើងគេងលក់ពេលកំពុងតែអធិស្ឋានជាអំពើបាបដែរឬទេ?
យើងអាចឃើញរង្វាស់នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះយើងតាមរយៈការពីរយ៉ាង។ ទីមួយ គឺកម្រិតនៃការបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីជួយសង្គ្រោះយើងពីទណ្ឌកម្មនៃអំពើបាបរបស់យើង។ ទីពីរ គឺកម្រិតនៃភាពមិនស័ក្តិសមនឹងឲ្យទ្រង់សង្គ្រោះយើង។
«ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា មិនមែនដូច្នោះឡើយ អ្នកណាដែលចង់ធ្វើធំក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា អ្នកនោះត្រូវធ្វើជាអ្នកបម្រើអ្នករាល់គ្នាវិញ» ។ ម៉ាថាយ ២០:២៦
តើអ្នកប្រៀបធៀបខ្លួនឯងជាមួយអ្នកណា?