ជីវិតដ៏នៅអស់កល្ប
ចំណុចដ៏សំខាន់បំផុតចំពោះបុគ្គលម្នាក់ គឺការគិតពីទីកន្លែងដែលគាត់នឹងទៅរស់នៅជារៀងដរាប ដូច្នេះគាត់គួរតែសម្លឹងទៅមើលជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។ (Thomas Watson)
អ្នកនិពន្ធ
ចំណុចដ៏សំខាន់បំផុតចំពោះបុគ្គលម្នាក់ គឺការគិតពីទីកន្លែងដែលគាត់នឹងទៅរស់នៅជារៀងដរាប ដូច្នេះគាត់គួរតែសម្លឹងទៅមើលជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។ (Thomas Watson)
ទោះបើទ្រង់បានជួបប្រទះនឹងសេចក្ដីល្បួងដូចយើងក៏ដោយ ក៏ទ្រង់នៅតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងគ្រប់លក្ខណ៍ដដែល ពោលគឺបានស្ដាប់បង្គាប់រហូតដល់សុគត ដើម្បីធ្វើជាអ្នកកណ្ដាលនៃការតាំងសញ្ញាសម្រាប់យើង ហើយតាមរយៈចំណុចនោះ ទ្រង់បានសម្រេចការសង្គ្រោះរបស់យើងក្នុងនាមទ្រង់ជាមនុស្ស (១ធីម៉ូថេ ២:៥; ហេព្រើរ ៥:៥-១០)។
ជំនឿគឺជាការជឿអ្វីដែលលោកអ្នកមើលមិនទាន់ឃើញ ហើយរង្វាន់នៃជំនឿរបស់បុគ្គលនោះគឺការដែលគាត់មើលឃើញនូវអ្វីដែលគាត់ជឿ។ (Augustine)
«ដ្បិតការអ្វីដែលព្រះទ្រង់ធ្វើពុំបាន នោះគ្មានសោះឡើយ»។ (លូកា ១:៣៧)
«សួស្តីដល់ព្រះនៅស្ថានដ៏ខ្ពស់បំផុត ហើយសេចក្តីសុខសាន្តនៅផែនដី នៅកណ្តាលមនុស្ស ដែលជាទីគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ទ្រង់»។ (លូកា ២:១៤)
«ជំនឿដែលគ្មានការលះបង់អ្វីសោះ នោះគ្មានតម្លៃទេ» ។ (William MacDonald)
«អត្ថន័យនៃបុណ្យណូអែលគឺ ការដែលព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះយាងមកយកកំណើតជាមនុស្ស នោះឯងគឺជាការដ៏អស្ចារ្យ»។ (Dan Schaeffer)
«យើងខ្លាចមនុស្សខ្លាំងពេក មកពីយើងមិនសូវកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់»។ (William Gurnall)
«របួសរបស់ព្រះជាម្ចាស់នាំការព្យាបាល ប៉ុន្តែការថើបរបស់អំពើបាបនាំឲ្យស្លាប់»។ (William Gurnall)
«បងប្អូនអើយ បើលោកីយ៍ស្អប់អ្នករាល់គ្នា នោះកុំឲ្យឆ្ងល់ឡើយ»។ (១យ៉ូហាន ៣:១៣)
«យើងរាល់គ្នាដឹងថា យើងស្គាល់ទ្រង់ ដោយសារសេចក្តីនេះ គឺដោយយើងកាន់តាមបញ្ញត្តរបស់ទ្រង់»។ (១យ៉ូហាន ២:៣)
«ព្រះអង្គបានបង្កើតអ្វីៗយ៉ាងល្អណាស់ដោយទ្រង់បានរៀបចំឲ្យមានប្រភពនៃការកំសាន្តចិត្ត និងកម្លាំង»។ (Augustine)